Του Χάρη Φλουδόπουλου

Στην τελική ευθεία μπήκε το πολυδιαφημισμένο πρόγραμμα εξοικονόμησης κατ’ οίκον, με τις πρώτες αιτήσεις να αναμένεται να κατατεθούν τον Οκτώβριο και αφού προηγουμένως ολοκληρωθεί η σύσταση του ταμείου που θα χρηματοδοτήσει τη δράση και προχωρήσει η προκήρυξη προς τις τράπεζες για τη συμμετοχή τους.

Νωρίτερα, από το Σεπτέμβριο, οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να καλέσουν ενεργειακό επιθεωρητή για τη διενέργεια της απαραίτητης επιθεώρησης της κατοικίας τους. Η υποβολή των αιτήσεων θα διαρκέσει δύο μήνες και θα επιλεγούν οι αιτήσεις που οδηγούν στη μεγαλύτερη εξοικονόμηση ενέργειας.

Τι περιλαμβάνει το πρόγραμμα; Θα δοθούν ενισχύσεις μέχρι 15 χιλιάδες ευρώ ανά δικαιούχο για παρεμβάσεις εξοικονόμησης ενέργειας και ειδικότερα για τοποθέτηση κουφωμάτων, μονώσεων και συστήματος θέρμανσης στις κατοικίες τους. Οι ενισχύσεις θα δοθούν μέσω ενός συνδυασμού δανείων και επιχορηγήσεων, του «Εξοικονόμηση Κατ΄ Οίκον».

Με βάση τις επίσημες ανακοινώσεις, η μέγιστη επιχορήγηση δεν θα μπορεί να ξεπερνά το 30% του συνόλου (ήτοι 4.500 ευρώ), ενώ για τα χαμηλότερα εισοδήματα τα κίνητρα είναι ακόμη ισχυρότερα καθώς οι δικαιούχοι θα μπορούν να λάβουν ταυτόχρονα επιδότηση της δαπάνης και άτοκο δάνειο.

Οι κατηγορίες ιδιοκτητών που μπορούν επωφεληθούν από το πρόγραμμα είναι τρεις ανάλογα με το εισόδημα με το πλαφόν να διαμορφώνεται στα 45.000 ευρώ (ατομικό εισόδημα) και 65.000 ευρώ (οικογενειακό). Αναλυτικά:

- Για ατομικό εισόδημα έως 15.000 και οικογενειακό έως 25.000, θα χορηγείται άτοκο δάνειο και ταυτόχρονα επιδότηση του 30% του επιλέξιμου προϋπολογισμού των παρεμβάσεων. Για παράδειγμα για το μέγιστο της επιδότησης δηλαδή τα 15 χιλιάδες ευρώ, ο δικαιούχος θα αποπληρώσει άτοκα τις 10,5 χιλιάδες καθώς θα λάβει επιδότηση 4,5 χιλιάδες ευρώ.

- Για ατομικό εισόδημα από 15.000 έως 30.000 ευρώ και οικογενειακό από 25.000 έως 50.000 ευρώ, θα δοθεί χαμηλότοκο δάνειο και επιχορήγηση του 15% του προϋπολογισμού, δηλαδή από τις 15 χιλιάδες θα αποπληρώσει κεφάλαιο 12,75 χιλιάδες ευρώ.

- Για ατομικό εισόδημα έως 45.000 ευρώ και οικογενειακό έως 65.000 ευρώ, θα δοθεί μόνο χαμηλότοκο δάνειο.

Σημειώνεται ότι με βάση τις αρχικές ανακοινώσεις τα συγκεκριμένα εισοδήματα δεν μπορούσαν να επωφεληθούν του προγράμματος.

Η επιλεξιμότητα των κατοικιών δεν αλλάζει σε σχέση με τις αρχικές ανακοινώσεις, δηλαδή το πρόγραμμα αφορά σε κατοικίες που δεν είναι εξοχικές, έχουν κατασκευαστεί πριν το 1980, βρίσκονται σε περιοχές με τιμή ζώνης μικρότερη ή ίση με 1.500 €/ τ.μ., βάσει της ενεργειακής επιθεώρησης έχουν καταταχθεί σε κατηγορία μικρότερη ή ίση της Δ και μπορούν με τις προτεινόμενες παρεμβάσεις εξοικονόμησης ενέργειας να αναβαθμισθούν κατά μία τουλάχιστον ενεργειακή κατηγορία.

Επιθεωρήσεις

Για να ενταχθεί κάποιος στο πρόγραμμα θα πρέπει οπωσδήποτε να περάσει το σπίτι του από ενεργειακή επιθεώρηση. Οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να καλέσουν ενεργειακό επιθεωρητή από το Σεπτέμβριο ενώ οι αιτήσεις θα υποβληθούν μέσω τραπεζών. Το ποιες τράπεζες θα συμμετάσχουν θα καθοριστεί κατόπιν διαγωνισμού που θα γίνει από το ΤΕΜΠΜΕ. Οι ετοιμασίες αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί αρχές Οκτωβρίου, ώστε και να ξεκινήσει να τρέχει η διαδικασία υποβολής αιτήσεων για περίπου 2 μήνες. Θα ακολουθήσει η επιλογή για περίπου δύο μήνες. Σημειώνεται ότι από το διαγωνισμό θα καθοριστεί το ύψος και του «ευνοϊκού επιτοκίου» για τις δύο τελευταίες κατηγορίες δικαιούχων.

Ζεσταίνεται η αγορά

Το ταμείο, που συστήθηκε χθες με την κοινή υπουργική απόφαση των ΥΠΟΙΚ, ΥΠΟΙΑΝ, ΥΠΕΚΑ, θα υλοποιήσει το πρόγραμμα με αρχικό κεφάλαιο 396 εκατ. ευρώ. Τα χρήματα αυτά αναμένεται να δημιουργήσουν τζίρο περί το 1 δισ. ευρώ την προσεχή διετία.

Τα δημόσια κεφάλαια θα επαναχρησιμοποιούνται και το ταμείο θα λειτουργεί σαν ανατροφοδοτούμενος λογαριασμός, όταν ο δανειολήπτης επιστρέφει το δάνειο. Υπολογίζεται ότι νέοι κύκλοι προκήρυξης ύψους 500 έως 600 εκατ. ευρώ θα υλοποιούνται κάθε τρία χρόνια.

Τα Εννέα βήματα

1. Από το Σεπτέμβριο καλείται ο ενεργειακός επιθεωρητής για επιθεώρηση, καθορίζονται οι επεμβάσεις

2. Υποβολή αίτησης συνοδευόμενη από τα απαραίτητα δικαιολογητικά στην τράπεζα. Για τις πολυκατοικίες οι αιτήσεις γίνονται από τους διαχειριστές

3. Έλεγχος από την τράπεζα του φακέλου, ενημέρωση για την επιλεξιμότητα

4. Αξιολόγηση των αιτήσεων και απόφαση υπαγωγής στο πρόγραμμα, ενημέρωση τράπεζας και δικαιούχων

5. Υλοποίηση εργασιών

6. 2η Ενεργειακή επιθεώρηση, έκδοση δεύτερου πιστοποιητικού, έλεγχος ενεργειακής αναβάθμισης κατοικίας, πιστοποίηση φυσικού και οικονομικού αντικειμένου του έργου.

7. Εκταμίευση του δανείου, ο δικαιούχος προσκομίζει τα παραστατικά των δαπανών, το δεύτερο πιστοποιητικό ενεργειακής επιθεώρησης που διενεργείται στην κατοικία του για να ελέγξει την ενεργειακή της αναβάθμιση

8. Δειγματοληπτικός έλεγχος από την ειδική υπηρεσία Επιθεωρητών Ενέργειας του ΥΠΕΚΑ

9. Πιστοποίηση της ορθής εκτέλεσης του έργου, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ΕΣΠΑ.

Δικαιολογητικά

Προκειμένου να διευκολυνθούν οι πολίτες στον έλεγχο των κριτηρίων ένταξης στο πρόγραμμα είναι άμεσα διαθέσιμα:

1. Σχέδιο της αίτησης, στο οποίο αποτυπώνεται σχεδόν το σύνολο των στοιχείων που θα ζητηθούν από τον πολίτη.

2. Η λίστα με τα δικαιολογητικά που θα πρέπει να προσκομισθούν με την αίτηση.

3. Οι κατηγορίες παρεμβάσεων εξοικονόμησης ενέργειας, όπως έχουν εξειδικευτεί στη λεπτομέρειά τους.

Μικρές αλλαγές στα ανωτέρω μπορεί φυσικά να υπάρξουν μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας επιλογής των συνεργαζόμενων τραπεζών. Να επισημανθεί ότι το σύνολο των δικαιολογητικών που υποβάλλονται με την αίτηση, εκτός ίσως από την οικοδομική άδεια, αφορά σε έγγραφα που ο πολίτης είτε έχει στην κατοχή του (π.χ. εκκαθαριστικό) και δεν χρειάζεται να τα αναζητήσει σε κάποια υπηρεσία είτε αφορούν σε συμφωνίες μεταξύ ιδιωτών (π.χ. απόφαση γενικής συνέλευσης πολυκατοικίας).

www.capital.gr

αλέ-ρετούρ: διακόπτης που ελέγχει το ίδιο κύκλωμα (συνήθως φωτισμού) με τουλάχιστον άλλον έναν ίδου τύπου δικόπτη, ώστε να ανοίγει το κύκλωμα ο ένας και ακολούθως να το κλείνει ο άλλος. Για παράδειγμα σε υπνοδωμάτιο όπου στην είσοδο θέλουμε να ανοίξουμε τα φώτα κι ύστερα όταν ξαπλώσουμε στο κρεβάτι μας να μπορούμε να τα κλείσουμε απ’ εκεί χωρίς να χρειαστεί να σηκωθούμε. Από τα γαλλικά (allez-retour = πήγαιν’-έλα).

alfablok: βλ. YTONG

αλφάδι: εργαλείο εύρεσης της οριζοντίου, της κατακορύφου ή και γωνίας 45 μοιρών σε σχέση με οποιαδήποτε από τις προηγούμενες δύο, με τη χρήση φυσαλίδων σε λάδι.

αλφαδιά: οριζόντια γραμμή ή επίπεδο σε σχέση με κάποιο ύψος αναφοράς. Π.χ. τα ξύλινα δάπεδα μέσα σε ένα χώρο, πρέπει να είναι αλφαδιά, διαφορετικά το δάπεδο θα έχει κλίση.

αναμονή οπλισμού σκυροδέματος: κομμάτι από κολωνοσίδερο (μπετόβεργα) που εξέχει από το μπετόν της προηγούμενης σκυροδέτησης με σκοπό να οπλίσει το μπετόν της επόμενης (ή και μεθεπόμενης) σκυροδέτησης ώστε να τις συνδέσει αποτελεσματικά. Στις κολώνες πρέπει να είναι 70φ (δηλ. 70 φορές το διαμέτρημα του κολωνοσίδερου) ή περίπου 1,50μ.

ανεστραμμένη δοκός: δοκός που δεν έχει κρέμαση, αλλά εξέχει πάνω από την πλάκα την οποία ενισχύει. Για παράδειγμα η δοκός έχει ύψος 60εκ. και τα 42εκ. εξέχουν πάνω από την πλάκα 18εκ. την οποία ενισχύει.

αντικειμενική αξία ακινήτου: μέγεθος που καθορίζεται από την πολιτεία για φορολογικούς λόγους. Είναι συνήθως πολύ μικρότερη απο την πραγματική αξία(βλ.). Θα έπρεπε (κατά τη γνώμη μας) να ονομάζεται φορολογική αξία, γιατί δεν είναι καθόλου αντικειμενική.

αντισεισμικός αρμός: κενό (συνήθως γεμίζουμε με φελιζόλ) ανάμεσα σε δύο διαφορετικές κατασκευές. Χρειαζόμαστε αυτό τον αρμό γιατί η κάθε κατασκευή στον σεισμό θα έχει ταλάντωση διαφορετικής συχνότητας.

αντισεισμικός θώρακας: είδος τσερκιού που χρησιμοποιείται αντί για το κοινό τσέρκι σε κολώνες και δοκάρια. Αντί για ένα τσέρκι κάθε 10εκ., ο θώρακας αποτελείται από ένα μονοκόματο σίδερο διπλωμένο σαν σπειράλ. Αυτό το μονοκόματο σίδερο τυλίγει τα κολωνοσίδερα της κολώνας ή του δοκαριού. Είναι λίγο ακριβότερο αλλά ο παραγωγός του υποστηρίζει ότι γλυτώνεις κιλά. Ο παραγωγός του ύποστηρίζει, ακόμα, ότι έχει καλύτερη συμπεριφορά στο σεισμό απ’ ότι το κοινό τσέρκι.

αντλία μπετόν ή σοβά: βλ. πρέσα.

αποστάτης: πλαστικό στοιχείο που χρησιμοποιείται για τη εξασφάλιση απόστασης ανάμεσα στο καλούπι του μπετόν και τον οπλισμό. Μ’αυτό τον τρόπο σιγουρεύουμε ότι ο οπλισμός δεν φαίνεται μετά το ξεκαλούπωμα, άρα δεν θα κινδυνεύει να διαβροθεί όταν σοβατιστεί η επιφάνεια ή και από την υγρασία της ατμόσφαιρας (για εμφανείς επιφάνειες). Βλ. περισσότερα στη σχετίκή με τον οπλισμό σελίδα

αποστραγγιστική μεμβράνη: βλ. αυγουλιέρα

αρμός διαστολής: (για σκελετό από σκυρόδεμα) κενό που συνήθως γεμίζουμε με φελιζόλ ανάμεσα σε τμήματα από μπετόν αρμέ της ίδιας κατασκευής λόγω μεγέθους. Όταν ένα τοιχίο ή μία πλάκα έχει μέγεθος περισσότερο από 30μ, αφήνουμε ένα τέτοιο κενό (μερικά εκατοστά) για να αποροφόνται οι συστολές/διαστολές.

ασβέστης: άσπρος πολτός που χρησιμοποιείται σαν συγκολλητικό υλικό στο σοβάτισμα. Διαβρώνει το χάλυβα και γιαυτό στις μεταλλικές κατασκευές θα πρέπει να αντικαθίσταται με άλλο συγκολλητικό υλικό (υπάρχουν αρκετά στην αγορά).

αστάρι: για βάψιμο η πρώτη στρώση. Από διαφορετικό υλικό απ’ ότι η δεύτερη στρώση, που σκοπό έχει να γεμίσει τους πόρους του τοίχου ή του τοίχου που θα βαφτεί, ώστε να βελτιωθεί η καλυπτικότητα του υλικού βαφής. Για σκυροδέτηση μιάς πλάκας, το αστάρωμα είναι η πρώτη στρώση από μπετόν που συνήθως σκεπάζει μεγάλο μέρος του οπλισμού. Σημειώνουμε ότι το αστάρωμα των πλακών δεν επιτρέπεται, ειδικά όταν οι θερμοκρασίες είναι υψηλές, λόγω του κινδύνου να χωρίσουν οι δύο στρώσεις του σκυροδέματος.

ασφαλτόπανο: μονωτικό υλικό

που χρησιμοποιείται για

υγρομονώσεις

σε σκεπές και δώματα.

Υπάρχει σε διάφορα πάχη

και ποιότητες,

με ή χωρίς ψηφίδα.

ατσαλόπροκα: πρόκα από σκληρυμένο χάλυβα (=ατσάλι). Είναι η μόνη που μπορεί να εισχωρήσει σε μπετόν. Ακόμα κι αυτή αρκετά δύσκολα. Οι κοινές πρόκες(βλ.) στραβώνουν.

αυγουλιέρα:μαύρου χρώματος

(αλλά και καφέ

ή άλλο καμμιά φορά)

που σκοπό έχει την αποστράγγιση

των νερών που θα έρθουν

σε επαφή με τα μπαζωμένα

τοιχία του υπογείου.

Δεν είναι στεγανωτική.

Πρέπει πάντα να τοποθετείται με

τα “βυζάκια” προς το μπετόν.

αφρομπετόν: χωρίς να είναι ακριβώς το ίδιο, μοιάζει με το ελαφρομπετόν (βλ.).

βαρέλα: το φορτηγό

εκείνο που μεταφέρει

μπετόν

από το εργοστάσιο

παραγωγής

ετοίμου σκυροδέματος στο

εργοτάξιο

ή στην οικοδομή

όπου θα χυτευθεί.

Λέγεται και

μπετονιέρα (βλ.).

βίδα: σε όρους καλουπατζήδων είναι ένα στοιχείο ικριώματος (σκαλοσιάς).

beton: βλ. σκυρόδεμα

big bag: σάκκος από πλαστικές ίνες για μεταφορά -συνήθως- αδρανών υλικών ή ασβέστη. Περιέχει λίγο λιγότερο από 1μ3.

bobcat: μηχάνημα χωματουργικών εργασιών, μικρός φορτωτής, βλ. περισσότερα στα χωματουργικά

γαρμπίλι: αδρανές υλικό με διάσταση 8-15 χιλιοστά περίπου.

γαρμπιλομπετόν: μπετόν όπως το κανονικό σκυρόδεμα αλλά χωρίς χαλίκι (βλ.) ή σκύρα (βλ.). Παράγεται (όπως και το κανονικό σκυρόδεμα) σε διαβαθμίσεις αντοχής (λ.χ. c16-20, c20-25, κλπ), αλλά καθώς δεν περιέχει μεγάλα αδρανή, είναι καταλληλότερο για πυκνά οπλισμένα στοιχεία σκυροδέματος αλλά και για στοιχεία μικρότερων διατομών όπου το κανονικό σκυρόδεμα θα είχε δυσκολία να διεισδύσει και θα υπήρχε ο κίνδυνος (αστοχιών). Περισσότερα για το μπετόν

γερανός: τριών ειδών γερανοί χρησιμοποιούνται στην οικοδομή:

1) ο οικοδομικός γερανός,
2) ο τηλεσκοπικός γερανός (φωτογραφία αριστερά)

και

3) ο παπαγάλος (βλ.).

Ο οικοδομικός γερανός είναι ο μεγαλύτερος απ’ όλους και έχει μήκος που αρχίζει από τα 30μ. Τοποθετείται στο εργοτάξιο για όλη τη διάρκεια του έργου.

Ο τηλεσκοπικός γερανός είναι ένας αυτοκινούμενος γερανός και έχει μεγαλύτερες δυνατότητες από τον παπαγάλο αλλά πολύ μικρότερες από τον οικοδομικό γερανό.

Ο τηλεσκοπικός γερανός είναι κατάλληλος για εργασίες που διαρκούν έως και λίγες μέρες.

γεωύφασμα: ειδικό ύφασμα που συγκρατεί το χώμα και τις πέτρες αλλά επιτρέπει στο νερό να περάσει.

container: κάδος αποκομιδής μπαζών / σκουπιδιών που θα πρέπει να πεταχτούν στην χωματερή.

δαχτυλίδι: το προκατασκευασμένο (από μπετόν) στοιχείο σε σχήμα κυλίνδρου -συνήθως 1μ. ύψος- διαφόρων διαμέτρων που χρησιμοποιείτε για την κατασκευή βόθρου. Συνηθισμένη επιλογή για μία κατοικία 3 ή 4 καθ’ ύψος, με διάμετρο 3μ.

διογκωμένη πολυστερίνη: βλ. πολυστερίνη

δοκός: ή δοκάρι, στατικό -συνήθως- στοιχείο μιας κατασκευής σε οριζόντια τοποθέτηση. Σε συνδυασμό με κολώνες (βλ.) και πλάκες, σχηματίζουν τον σκελετό της κατασκευής.

δοκίμιο: (συνηθέστερα) δείγμα από ρευστό σκυρόδεμα για εργαστηριακό έλεγχο της αντοχής του στη θλίψη. Συχνά αποκαλούμε έτσι και το καλούπι όπου τοποθετείται το δείγμα. Το δοκίμιο αφήνεται στην οικοδομή (κατά προτίμηση σε σκιερό μέρος) για μία ημέρα, προκειμένου να σφίξει και ακολούθως μεταφέρεται σε εργαστήριο όπου θα συντηθηθεί σε ειδικούς θαλάμους για ένα χρονικό διάστημα έως και 28 ημέρες. Μετά τη συντήρησή του αυτή θα υποβληθεί σε τεστ αντοχής (θραύση με θλίψη) για να διαπιστωθεί η ύπαρξη ή όχι των προβλεπόμενων αντοχών. Τα δοκίμια αυτού του τύπου έχουν κυβικό σχήμα με διαστάσεις 15 Χ 15 Χ 15εκ.. Περισσότερα για το μπετόν

δομικός χάλυβας: στοιχεία από χάλυβα διατομής Π, Η, τετραγωνικής ή κυκλικής με τα οποία μπορούμε να φτιάξουμε τον σκελετό (φέρων οργανισμός) μιάς κατασκευής.

δονητής: ειδικό εργαλείο που χρησιμοποιείται για τη συμπύκνωση του χυτευόμενου σκυροδέματος. Αποτελείται από μία μηχανή εσωτερικής καύσεως κι ένα μαρκούτσι(βλ.).

Η μηχανή μπορεί να κινεί μία γεννήτρια.

Σ’ αυτή την περίπτωση το μαρκούτσι θα είναι ηλεκτρικό.

Το μαρκούτσι δονείται ώστε ερχόμενο σε επαφή με το σκυρόδεμα το κάνει να καταλαμβάνει τα οποιαδήποτε κενά μέσα στο καλούπι με τρόπο που τελικά το σκυρόδεμα συμπυκνώνεται.
Μπορεί ένας δονητής να είναι αποκλειστικά ηλεκτρικός (χωρίς δηλ. καμμία μηχανή εσωτερικής καύσεως) αλλά σ’ αυτή την περίπτωση απαιτείται η συνεχής ηλεκτρική τροφοδοσία του, δηλ. σύνδεση με παροχή ρεύματος (συχνά σε νεοανεγειρόμενες οικοδομές δεν υπάρχει ακόμα παροχή ρεύματος).

Η σημασία της σωστής δόνησης είναι πολύ μεγάλη κατά την χύτευση του μπετόν, ενώ για λόγους ασφαλείας

πρέπει κατά τη διάρκεια μιας σκυροδέτησης να υπάρχεικαι αναπληρωματικός δονητής.

DOW: όνομα αμερικανικής βιομηχανίας χημικών που πρώτη εφηύρε τη μονωτική χρήση της εξηλασμένης πολυστερίνης και παρήγαγε πλάκες τέτοιου είδους. Γι΄ αυτό τα υλικά αυτά -έχει καθιερωθεί να- ονομάζονται με το όνομά της (ενώ συχνά παράγονται από άλλους παραγωγούς).

drainage: σύστημα αποστράγγισης. Συχνά εξωτερικά των περιμετρικών τοιχίων των υπόγειων. Σε υπόγεια όπου υπάρχει η υποψία ότι θα έχουμε πρόβλημα με νερά, ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να προσφέρει προστασία. Περιλαμβάνει την τοποθέτηση κροκάλας(βλ.) ή σκύρων(βλ.) γύρω από μία διάτρητη πλαστική σωλήνα αποροής, τυλιγμένης με γεωύφασμα(βλ.)

δράπανο: ηλεκτρικό εργαλείο σε σχήμα πιστολιού. Παίρνει διάφορα εξαρτήματα στο μπροστινό του μέρος ώστε να μπορεί να τρυπήσει, τρίψει ή κόψει επιφάνειες. Συχνά το λέμε και τρυπάνι αλλά το σωστό είναι να λέμε τρυπάνια τα εξαρτήματα που δέχεται για να ανοίγει τρύπες.

δρομική: τρόπος κατασκευής τοιχοποιίας όπου τα τούβλα (ή άλλα στοιχεία) τοποθετούνται στη σειρά. Σε κάθε επόμενη σειρά το τούβλο αρχίζει στη μέση του τούβλου της αποκάτω σειράς. Μ’αυτό τον τρόπο τα τούβλα πλέκουν μεταξύ τους και η τοιχοποιία έχει μεγαλύτερη αντοχή.

δρόμος: το κομμάτι της γης ανάμεσα σε ρυμοτομικές γραμμές (βλ.) που έχει προβλεφθεί για κοινόχρηστη χρήση. Στο πλάτος του δρόμου περιλαμβάνονται και τα πεζοδρόμια (δηλ. αν το πλάτος του δρόμου στο τοπογραφικό είναι 8μ και τα πεζοδρόμια που προβλέπονται είναι 1μ στην κάθε πλευρά, το καθαρό πλάτος που απομένει για διέλευση αυτοκινήτων είναι 6μ).

δώμα: η ταράτσα

ΕΚΚΟ: (Ε.Κ.Κ.Ο. = ελάχιστο κόστος κατασκευής οικοδομής). Βλ. περισσότερα εδώ

εκτάριο: επιφάνεια γης εμβαδού 10.000 τετραγωνικών μέτρων ή 10 στρεμμάτων. Πόση γη αναλογεί σε κάθε κάτοικο του πλανήτη? Βρες την απάντηση εδώ

ελαφρομπετόν:μείγμα από τσιμέντο, νερό και άλλα υλικά, χωρίς μεγάλα αδρανή, που χάρις στα κενά αέρα που εμπεριέχει έχει μικρότερο βάρος από το κανονικό μπετόν. Έχει θερμομονωτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται για γεμίσματα, αντί για την κοινή τσιμεντοκονία επειδή έχει μικρότερο βάρος (1.700 κιλά/μ3).

ελικοπτεράκι: εργαλείο που χρησιμοποιείται για την λείανση ενός βιομηχανικού δαπέδου.

εξηλασμένη πολυστερίνη: βλ. πολυστέρίνη.

εξώστης: το μπαλκόνι

επισκευαστικό κονίαμα: ο όρος αναφέρεται σε μία πολύ μεγάλη ποικιλία υλικών για επισκευές αστοχιών σκυροδέματος ή πακτώσεις αγγυρίων καθώς και πολλά άλλα. Σε ότι αφορά την επισκευή σκυροδέματος (που είναι πιθανώς η συχνότερη χρήση του): είναι υλικό κατασκευασμένο από τσιμένο ειδικής σύστασης που δεν συρρικνόνεται και συνήθως είναι ινοοπλισμένο. Είναι διαφορετικό αν πρόκειται για επισκευή πάχους έως 40χλσ (οπότε η εφαρμογή γίνεται με μυστρί) και διαφορετικό αν πρόκειται για μεγαλύτερα πάχη, οπότε απαιτείται συνήθως καλούπωμα και χύτευση.

επίχρισμα: οποιαδήποτε λεπτή στρώση από ένα υλικό. Στην οικοδομή συνήθως: ο σοβάς.

ερμάριο ΔΕΗ: κολώνα όπου τοποθετείται

ο μετρητής της ΔΕΗ και όπου

συνδέεται η κεντρική παροχή

του ρεύματος από το δίκτυο της ΔΕΗ

προς την οικοδομή μας.

Συχνά στο ίδιο

ερμάριο έρχεται και

η τηλεφωνική σύνδεση.

Για να γίνουν αυτές οι συνδέσεις

χρειάζονται οι αντίστοιχες

γαλβανισμένες σωλήνες 6μ

(τοποθετούνται στο καλούπι

πριν από τη χύτευση).

Σε κάποιες περιπτώσεις

τα τηλεφωνικά καλώδια

έρχονται υπόγεια οπότε

δεν χρειάζεται ο δεύτερος σωλήνας.

ζύγι: εργαλείο για την εξεύρεση της κατακορύφου ΒΑΛΕ ΦΩΤΟ

ζώνη: (ή ενισχυμένη ζώνη) οριζόντια δοκός με ύψος όχι μεγαλύτερο από το πάχος της πλάκας την οποία ενισχύει. Για παράδειγμα, η διατομή της έχει πλάτος 100εκ. ενώ το ύψος της είναι 22εκ., όσο και το πάχος της πλάκας την οποία ενισχύει. Χρησιμοποιείται για να ενισχύσει πλάκες όπου οι κρεμάσεις (βλ.) των δοκών είναι ανεπιθύμητες.

ημιυπαίθριος χώρος: για έναν ορθογωνικό χώρο, ένας στεγασμένος χώρος που έχει τρεις πλευρές κλειστές με τοίχους και την μία πλευρά του ανοιχτή.

θεμελιακή γείωση: τρόπος γείωσης που πλέον έχει γίνει υποχρεωτικός, όπου το καλώδιο της γείωσης εφαρμόζεται πάνω στον οπλισμό της θεμελίωσης πριν από τη χύτευση του μπετόν, ώστε να μείνει τελικά μόνιμα μέσα στο μπετό των θεμελίων της κατασκευής.

ικριώματα: οι σκαλωσιές και τα πλαίσια που χρησιμοποιούνται για την υποστήλωση πλακών και δοκών υπό σκυροδέτηση. Σ’αυτή την περίπτωση λέγονται και προσωρινά υποσηλώματα. Αφαιρούνται αφού το μπετόν έχει αποκτήσει τις απαιτούμενες αντοχές. Επίσης χρησιμοποιούνται εξωτερικά ενός κτιρίου που σοβατίζεται ή βάφεται, για να έχει πρόσβαση το προσωπικό που εκτελεί αυτές τις εργασίες.

jcb: όνομα μάρκας που συνήθως

αναφέρεται σε μηχάνημα

χωματουργικών εργασιών διπλής χρήσης.

Μοιάζει με τρακτέρ

αλλά στην μπροστινή του

μεριά έχει φαρδύ κουβά και

δουλεύει σαν φορτωτής,

ενώ στην πίσω μεριά

έχει βραχίωνα με τσάπα και δουλεύει σαν εκσκαπτικό.

k: συντελεστής θερμικής αγωγιμότητας. Βλ. λ.

κάδος: συνήθως το container (βλ.) αποκομιδής μπαζών / σκουπιδιών

καθαριότητας: το πτώτο σκυρόδεμα που ρίχνουμε πάνω στο χώμα ενός σκάμματος. Απαραίτητο για τρεις τουλάχιστον λόγους: α. ώστε να μην ακουμπήσουμε στην συνέχεια τα σίδερα πάνω στο χώμα, β. για να χαράξουμε σε σταθερό υλικό (με ατσαλόπροκες) τις κολώνες και τα τοιχία της οικοδομής και γ. στην περίπτωση που θα πέσει μια βροχή δεν θα γεμίσει το σκάμμα μας με λάσπες. Έτσι θα είναι ευκολότερο να δουλέψουν τα συνεργεία που θα ακολουθήσουν (καλουπατζήδες, σιδεράδες).

καμινάδα: εκτός από τον αγωγό εξόδου του καπνού ενός τζακιού ή ενός καυστήρα θέρμανσης είναι και: α. τα τσιμεντένια ή inox στοιχεία τετραγωνικής και κυκλικής (αντίστοιχα) διατομής με τα οποία χτίζεται μία καμινάδα. Βλ. διαστάσεις και κόστη στο Τιμο-λόγιο της Οικοδομής .

καπέλο: το τελείωμα μιας καμινάδας(βλ.).

καρότο: δοκίμιο σε κυλινδρικό σχήμα που το παίρνουμε από την οικοδομή με ειδικό δράπανο (καροτιέρα) για έλεγχο αντοχής στην θλίψη στο εργαστήριο. Λέγεται και πυρηνοληψία. Το τεστ είναι καταστροφικό (σ’ αντίθεση με τα δοκίμια (βλ.)) και απαιτεί σημαντικές επισκευές. Υπάρχουν και μη καταστροφικά τεστ όπως η κρουσιμέτρηση, η έμπειξη και ακολούθως εξόλκευση ήλων και η υπερηχομέτρηση, που όμως παρέχουν μειωμένη εγκυρότητα.

καρούτα: χώρος για να τοποθετηθεί χύμα ασβέστης για σοβάτισμα. Συνήθως φτιάχνεται από μαδέρια ή τσιμεντόλιθους, ώστε να χωράει μέχρι και 8-9μ3. Ο μάστορας που θα κάνει τους σοβάδες θα το φτιάξει σε σημείο που θα τον βολεύει να στήσει την πρέσα (βλ.) του σοβατίσματος.

κλειδί: λάμα μεταλλική με τρύπες που χρησιμοποιείται από τους μπετατζήδες για να σφίγγουν και να ασφαλίζουν το καλούπι μιας κολώνας ώστε ν’αντέξει την υδροστατική πίεση του μπετόν. 4 τέτοιες λάμες δένονται η μία με την άλλη και ασφαλίζονται με τριγωνικές σφήνες. Σε μία κολώνα ύψους 2,6-2,7μ, τοποθετούνται 5 έως 6 τέτοιες τετράδες από κλειδιά.

kN: (kiloNewton) Μονάδα μέτρησης δύναμης. Δεν είναι πολύ επιστημονικό αλλά για πρακτικούς σκοπούς μπορούμε να πούμε ότι είναι περίπου 100 κιλά.

κολώνα: δομικό στοιχείο με στατικές -συνήθως- ιδιότητες. Τα βασικά στοιχεία του σκελετού μιας κατασκευής (εκτός της θεμελείωσης) είναι οι κολώνες (κατακόρυφα στοιχεία), τα δοκάρια (όπως οι κολώνες αλλά τοποθετούνται οριζόντια) και οι πλάκες (οριζόντια στοιχεία). Τα φορτία της κατασκευής μεταφέρονται από τις πλάκες στα δοκάρια, και από τα δοκάρια στις κολώνες κ.ο.κ..

κολώνα ΔΕΗ: βλ. ερμάριο ΔΕΗ.

κομιτατέρ: διακόπτης με 2 ή 3 κουμπιά που το καθένα απ’ αυτά ανοίγει μία διαφορετική ομάδα από φώτα στον ίδιο ή γειτονικούς χώρους. Από τη γαλλική λέξη commutateur. Θα μπορούσαμε στα ελληνικά να το λέμε “πολυδιακόπτης” αλλά δεν συνηθίζεται.

κονίαμα: μείγμα συνήθως από νερό, τσιμέντο, άμμο και πολύ συχνά ασβέστη (που δίνει στο μείγμα συγκολλητικές ιδιότητες). Συχνά το κονίαμα χρησιμοποιείται σαν συνδετικό υλικό στα τούβλα της τοιχοποιίας, στις πέτρες καθώς και σε πολλές άλλες χρήσεις. Υπάρχουν αρκετές παραλλαγές και εδώ αναφέρουμε την συχνότερη.

κοντέϊνερ: βλ. container

κόντρα: (εκτός από το γνωστό τρόπο ξυρίσματος) α. η διεύθυνση (ή ο φορέας) που είναι κάθετος (90 μοίρες) προς μία άλλη διεύθυνση, β. ένα λατάκι (βλ.) που τοποθετείται κάθετα προς ένα καλούπι ώστε να το κοντράρει, δηλ. να το εμποδίσει να μετακινηθεί κατά τη σκυροδέτηση. Πολύ συχνά για μονοκάλουπα, ντουλάπια κλπ. Περιστασιακά και γ. ένα υποστήλωμα λατάκι ή σωλήνα.

κορνίζα: α. καλούπι από φελιζόλ που τοποθετείται μέσα στο καλούπι του μπετόν πριν το σιδέρωμα και τη χύτευση για να δημιουργήσει ένα σχήμα συνήθως στις ακμές της κάτω πλευράς ενός προβόλου, β. το τελικό προϊόν του (α) από μπετόν και γ. περίγραμμα γύρω από κουφώματα (παράθυρα, πόρτες) συνήθως τα κάνει ο σοβατζής με λάσπη.

Για δείγματα από κορνίζες που θα βρείτε στην αγορά ρίξτε μια ματιά στην “Αποθήκη”.

κορφιάς: η κάθε ευθεία που σχηματίζεται από την τομή δύο κεκλιμένων επιπέδων (στις ψηλές τους πλευρές) μιας σκεπής. Για κεραμοσκεπή, έτσι ονομάζεται και το είδος του κεραμυδιού (βυζαντινό) που θα χρησιμοποιηθεί για να σκεπάσει αυτή την ευθεία.

κούτελο: τοιχίο μικρού ύψους (λιγότερο από 1μ) με μικρό συνήθως πάχος (15-20εκ), συνήθως περιμετρικά ενός δώματος(βλ.) ή ενός προβόλου(βλ.)

κούφωμα: συνήθως χρησιμοποιείται για τα παράθυρα και τις πόρτες ενώ η πραγματική του ρίζα (από το κούφιος κι όχι το κουφός) αφορά το άνοιγμα στους τοίχους που θα δεχθεί το παράθυρο.

κρέμαση: (για δοκούς) σε μία κανονική δοκό, το μέρος της που κρέμεται κάτω από την πλάκα. Για παράδειγμα, για μία δοκό 20 Χ 60εκ. (πλάτος και ύψος αντίστοιχα), που στηρίζει μία πλάκα πάχους 18εκ., τα 42εκ. από τα 60 εκ. του συνολικού της ύψους, κρέμονται κάτω από τήν πλάκα.

κροκάλα: αδρανές υλικο με διάσταση 60-150 χιλιοστά περίπου.

κοιτόστρωση: είδος θεμελίωσης, αποτελούμενο από ολόσωμα άκαμπτη πλάκα, βλ. περισσότερο στη σχετική σελίδα

λ: (συντελεστής θερμικής αγωγιμότητας, συχνά αναφέρεται και σαν συντελεστής k) δείκτης θερμομονωτικής ικανότητας ενός υλικού. Όσο μικρότερος ο συντελεστής, τόσο καλύτερο μονωτικά είναι το υλικό.

λαμαρίνα τραπεζοειδής: βλ. τραπεζοειηδής λαμαρίνα

λαμπάς: χτίσιμο, συνήθως από τούβλα, μικρού πλάτους. Συνήθως κολλητά σε μία κολώνα από μπετόν, για να περιοριστεί το άνοιγμα που απομένει.

λάσπη: κονίαμα αποτελούμενο από άμμο, νερό, τσιμέντο και ασβέστη. Ο σοβάς αποτελείται από λάσπη.

λατάκι: κομμάτι ξύλου τετραγωνικής διατομής 7,5 Χ 7,5 εκ. (αλλά υπάρχουν και 8Χ8εκ) που χρησιμοποιείται στο καλούπωμα. Δεν έρχεται σε επαφή με το μπετόν γιατί η χρήση του είναι για ενισχυση του πετσώματος. Κατά τη διάρκεια της ζωής του θα κοπεί αρκετές φορές κι όταν το μήκος του πέσει κάτω από 1μ, θα λέγεται μπαγάς.

λιστέλο: (για κεραμικά πλακίδια) διακοστμητικό στοιχείο που έχει συνήθως το ίδιο μήκος με τα κεραμικά πλακάκια αλλά πολύ μικρότερο πλάτος. Συνήθως τοποθετείται μία σειρά από αυτά ψηλά ή χαμηλά σε ένα τοίχο.

μαδέρι: κομμάτι ξύλου πάχους 5εκ. και πλάτους 20-25εκ. Σε μεγάλα μήκη (πάνω από 3μ), που συνήθως χρησιμοποιείται για την κατασκευή ικριωμάτων.

μανδύας: βλ. τσέρκι

μαρκούτσι: μακρόστενο

κυλινδρικό

εργαλείο που πάλεται

με τρόπο που

τοποθετούμενο

σε νεοχυτευμένο

σκυρόδεμα

προκαλεί τη συμπύκνωσή

του. Βλ. επίσης και

δονητής.

μάρμαρο: εκτός από το γνωστό κρυσταλλικό πέτρωμα είναι και η σκόνη απ’ αυτό το υλικό καθώς και η τελευταία στρώση του σοβά. Βλ. περισσότερα για τα σοβατίσματα.

μαρμαροποδιά: μάρμαρο πάχους συνήθως 2 ή 3εκ. που τοποθετείται στο κάτω μέρος ανοιγμάτων (παράθυρα, πόρτες, μπαλκονόπορτες). Στην 2η και 3η περίπτωση τοποθετείται μετά τη διάστρωση των σωληνώσεων της θέρμανσης και είναι εξαιρετικά κρίσιμο γιατί καθορίζει ακριβώς το ύψος των δαπέδων.

μαρμαρόσκονη: ρινίσματα (σκόνη) από μάρμαρο, που χρησιμοποιείται στην τελευταία στρώση του σοβά. Βλ. περισσότερα για τα σοβατίσματα.

μερεμέτι: μικρού μεγέθους εργασία, συχνά επισκευαστική λόγω κάποιας αστοχίας ή κακοτεχνίας ή ανεπαρκούς συντονισμού. Αν και μικρού όγκου, τα μερεμέτια είναι ανεπιθύμητα και από τους τεχνίτες (που αισθάνονται ότι δεν πληρώνονται αρκετά) αλλά και από τους ιδιοκτήτες (που αισθάνονται ότι αδικαιολόγητα πληρώνουν αυτά τα ποσά).

μισοτσίμπουκο: καμπύλωμα στην πάνω εξωτερική πλευρά μιας μαρμαροποδιάς (βλ.). Στην περίπτωση που το καμπύλωμα περιλαμβάνει αμφότερες την πάνω και κάτω εξωτερική γωνία, τότε αυτή η εργασία λέγεται ολόκληρο τσιμπούκι. Βλέπε περισσότερα στα μάρμαρα

μονοκάλουπο: τοιχίο, κολώνα ή που δεν έχει καλούπι (ή δεν καλουπώθηκε) και από τις δύο πλευρές γιατί π.χ. δεν μπορούσε να γίνει εκσκαφή. Λ.χ. όταν καλουπώνουμε σε επαφή με γειτονική κατασκευή.

μονόπαντο: το πέδιλο ενός τοιχίου ή μίας κολώνας που δεν τοποθετείται συμμετρικά εκκατέροθεν του τοιχίου ή γύρω-γύρω από την κολώνα αλλά μόνο από τη μία πλευρά. Έχει δηλ. μία πάντα. Χρησιμοποιείται όπου μία κολώνα ή ένα τοιχίο είναι σε επαφή με το όριο του οικοπέδου.

μονοσωλήνιο: σύστημα τροφοδοσίας των θερμαντικών σωμάτων (καλοριφέρ) με ζεστό νερό. Το σύστημα αυτό αντικατέστησε παλιότερο σύστημα με δύο σωλήνες κι έτσι πήρε το όνομά του χάρις σ’ αυτή την τεχνική πρόοδο.

μουρέλο: στις μαρμαροποδιές(βλ.), η λεπτή πλευρά τους.

MPa: (Megapascal) Μονάδα μέτρησης της πίεσης (δύναμη ανά μονάδα επιφανείας). 1 MPa = 1 Newton/mm².

μπαγάς: απομεινάρι από λατάκι που έχει μήκος κάτω του ενός μέτρου.

μπάζα: α. το χώμα που χρησιμοποιούμε για επιχωματώσεις που συνήθως δεν είναι πολύ καλό αν πρόκειται για φυτεύσεις, β. τα σκουπίδια μιας οικοδομής που πρέπει να πεταχτούν σε κάποια χωματερή δηλ. δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για επιχωμάτωση και γ. μία στενή λωρίδα από το ίδιο υλικό που κατασκευάστηκαν τα ντουλάπια (κουζίνας ή υπνοδωματίου) και που τοποθετείται στο κάτω μέρος των ντουλαπιών για να κρύψει -συνήθως- τα ποδαράκια των ντουλαπιών.

μπακλαβαδωτή λαμαρίνα: βλ. τραπεζοειδής λαμαρίνα.

μπατική: τρόπος κατασκευής τοιχοποιίας όπου η κάθε σειρά από τούβλα (ή άλλα στοιχεία) περιέχει 2 τούβλα παράλληλα με το μήκος του τοίχου τοποθετημένα και μετά ένα τούβλο εγκάρσια προς το μήκος του τοίχου τοποθετημένο κ.ο.κ.. Το ελάχιστο πάχος ενός τοίχου χτισμένου μ’αυτό τον τρόπο είναι δύο τούβλα. βλ. επίσης δρομική. βάλε φωτο ή σχήμα

μπετόν: βλ. σκυρόδεμα.

μπετόν αρμέ: οπλισμένο με χάλυβα μπετόν(βλ.).

μπετονιέρα: το μηχάνημα

εκείνο που έχει

κάδο

για ανάμειξη

των υλικών

και

προετοιμασία

ενός χαρμανιού.

Επίσης έτσι λέγεται

και η βαρέλα(βλ.).

μπετόν καθαριότητας: βλ. καθαριότητας

μπιζουτέ: γωνία στην κάτω εξωτερική πλευρά μιας μαρμαροποδιάς. Βλέπε περισσότερα στα μάρμαρα.

μποτιλιάρω: βάζω μπουτέλια (βλ.).

μπουτέλι: ένα λατάκι (βλ.) ή σωλήνα με βίδα (βλ.) που τοποθετείται ώστε να κοντράρει (βλ.) ένα καλούπι (συνήθως μονοκάλουπο (βλ.) ή ντουλάπι(βλ.)).

N: (Newton) Μονάδα μέτρησης δύναμης. Δεν είναι πολύ επιστημονικό αλλά για πρακτικούς σκοπούς μπορούμε να πούμε ότι ισοδυναμεί περίπου με 1/10 του κιλού.

νευρομετάλ: γαλβανισμένο πλέγμα που χρησιμοποιείται για την ενίσχυση της λάσπης στο σοβάτισμα, όπου αυτή πρέπει να έχει μεγαλύτερο από το συνηθισμένο πάχος των 2-3εκ.. Συνήθως ντύνουμε με τέτοιο σωλήνες αποχετεύσεων.

ντουλάπι: (εκτός από το χώρο

όπου αποθηκεύουμε τα ρούχα μας)

μονοκάλουπο τοιχίο από μπετόν αρμέ,

κατασκευασμένο στα γρήγορα

προκειμένου να ασφαλίσει

υπάρχουσα

γειτονική κατασκευή

από κατάρευση

καθώς έχει γίνει

εκσκαφή στα όρια

της θεμελίωσής της.

ντρενάζ: βλ. drainage

ξηρολιθιά: είδος τοιχοποιίας

(που πλέον

χρησιμοποιείται μόνο για

κατασκευή

περιφράξεων)

από πέτρα

στοιβαγμένη

χωρίς

κανένα συνδετικό κονίαμα.

οικοδομική γραμμή: η γραμμή εκείνη πέρα από την οποία δεν επιτρέπεται να χτίσουμε (βλ. επίσης ρυμοτομική γραμμή, πρασιά, δρόμος, πεζοδρόμιο).

οικοδομικός χάλυβας: χάλυβας σε μορφή βέργας ή τσερκιού και μερικές φορές πλέγματος που χρησιμοποιείται για τον οπλισμό του σκυροδέματος. Βλ. περισσότερα στη σχετική σελίδα

όμορος: αυτός που έχει κοινά όρια, δηλ. που συνορεύει. Π.χ. τα όμορα οικόπεδα = τα οικόπεδα που συνορεύουν με … .

οπτόπλινθος: τούβλο με τρύπες. Βλ. τούβλο.

παπαγάλος: (Καμμία σχέση με την πολιτική! Εδώ μιλάμε για πραγματική δουλειά)

είδος γερανού κατάλληλου για οικοδομικές

και άλλες εργασίες,

συνήθως μικρού έως

μεσαίου μεγέθους

και ανάλογων δυνατοτήτων.

Είναι μόνιμα εγκατεστημένος

σε φορτηγό αυτοκίνητο

(συνήθως πίσω από την καμπίνα του οδηγού)

με τρόπο που να επιτρέπει στο φορτηγό

τη φόρτωση εμπορευμάτων και υλικών.

παρετίνα: ειδικός στόκος για σπατουλαριστό(βλ.) βάψιμο.

πασαλόμπηξη: ειδικός τύπος θεμελίωσης για κατασκευές με ειδικές απαιτήσεις (π.χ. γέφυρες) ή/και σαθρά εδάφη.

πάτημα: το οριζόντιο επαναλαμβανόμενο κομμάτι μιας σκάλας. Συνηθισμένο βάθος 26-29εκ.. Μία σκάλα που ανεβαίνει έναν όροφο έχει συνήθως 16 πατήματα. Μία σκάλα έχει ρίχτια (βλ.) και πατήματα.

πέδιλο: στοιχείο θεμελίωσης, βλ. περισσότερα στους διαφορετικούς τύπους θεμελίωσης.

πεδιλοδοκοί: είδος θεμελίωσης, βλ. περισσότερα στους διαφορετικούς τύπους θεμελίωσης.

πεζοδρόμιο: το πλάτος τους περιλαμβάνεται στο πλάτος του δρόμου όπως αυτό εμφανίζεται στο τοπογραφικό μας. Είναι ευθύνη δική μας (του ιδιοκτήτη του οικοπέδου πάνω στο οποίο εφάπτεται) να είναι βατό, να μην έχει εμπόδια για πεζούς (σκεφτείτε μια γυναίκα με ένα μωρό στο καροτσάκι της) και να μην κρύβει παγίδες (προεξοχές όπου κάποιος μπορεί να σκοντάψει).

περασιά: νοητή ευθεία με βάση κάποιο σημείο αναφοράς. Π.χ. οι κολώνες στην ίδια εξωτερική πλευρά μιας οικοδομής πρέπει να είναι στην ίδια περασιά.

περλομπετόν: ελαφρομπετόν (βλ.) που περιέχει και περλίτη. Είναι ακριβότερο από την απλή τσιμεντοκονία και από το αφρομπετόν, αλλά έχει μικρότερο βάρος και καλύτερες μονωτικές ιδιότητες (κυρίως θερμομονωτικές αλλά και ηχομονωτικές) Bλ. κόστη στο Τιμο-λόγιο της οικοδομής.

πεταλούδες: εργαλείο που χρησιμοποιείται από τους καλουπατζήδες (σε συνδυασμό με τακάκια και φουρκέτες) για το σφύξιμο τοιχίων ή κολωνών ώστε να μην ανοίξουν κάτω από την πίεση του ρευστού σκυροδέματος.

πέτσωμα: κομμάτι τάβλας(βλ.) με μήκος μεταξύ 80εκ και 1,70μ.. Κατά μία γενικότερη έννοια πέτσωμα λέγεται και η επιφάνεια πάνω στην οποία θα χυτευθεί το μπετόν. Συνήθως για πλάκες.

πίλαρ (pillar) ΔΕΗ: βλ. ερμάριο ΔΕΗ

pilotis: (προφέρεται: πιλοτί ) η κατασκευή εκείνη που στηρίζει ένα οικοδόμημα πάνω σε κολώνες διατηρώντας το ισόγειο κενό κατά τ’ άλλα και ελεύθερο για χρήσεις όπως λ.χ. χώρους στάθμευσης. Είναι λέξη της της γαλλικής γλώσσας, όπου ενικός και πληθυντικός είναι ο ίδιος.

πλάκα: το (συνήθως αλλά όχι απαραίτητα) επίπεδο, μικρού πάχους και μεγάλης επιφάνειας οριζόντιο στοιχείο του σκελετού μιας κατασκευής. Μαζί με τις κολώνες (βλ.) και τα δοκάρια (βλ.) σχηματίζουν τον σκελετό.

πλάκα σάντουιτς: βλ. σάντουιτς πλάκα.

πλάκες πεζοδρομίου: για πεζοδρόμια και διαδρόμους. Απαιτούν υποστρωμα σε επίπεδη μορφή (συνήθως απο μπετόν). Έχουν διαστάσεις 40Χ40εκ. και θα χρειαστείτε 6,25 τέτοιες στο μ2 εάν δεν έχετε καθόλου φύρα (αδύνατον).

πλέγμα: (συνήθως για οπλισμό σκυροδέματος) παράγεται σε διάφορες διαστάσεις και πυκνότητες, αλλά ο συνηθέστερος τύπος είναι το Τ92. Έχει καρέ 15Χ15εκ., τα σίδερα είναι διαμέτρου 4χιλ. και ζυγίζει 16 κιλά ανά τεμάχιο. Με διαστάσεις 5Χ2μ, ζυγίζει 1,6κιλά ανά μ2.

πολυστερίνη: ένα είδος συνθετικού υλικού (το κοινό φελιζόλ) που χρησιμοποιείται για θερμομόνωση. Παράγεται σε δύο βασικές ποικιλίες, εξηλασμένη και διογκωμένη. Η πρώτη από τις δύο λίγο καλύτερη και λίγο ακριβότερη.

ποταμός: κανάλι ή προεξοχή συνήθως στην εξωτερική κάτω πλευρά μίας μαρκίζας ή ενός μπαλκονιού ώστε τα νερά της βροχής να μην μπορούν να προχωρήσουν προς το εσωτερικό του μπαλκονιού ή της προεξοχής, αλλά να στάζουν στο σημείο του ποταμού. Γίνεται και στις μαρμαροποδιές. Βλ. περισσότερα στη σελίδα http://alpha6.gr/wp/?page_id=377

ποτήρι: (στα μπετά), κύλινδρος μεταλλικός που χρησιμοποιείται για τη σύνδεση ικριωμάτων.

πραγματική αξία ακινήτου: η αξία στην οποία το ακίνητο αλλάζει χέρια. Η τιμή εκείνη στην οποία συμφωνούν αγοραστής και πωλητής και που χάρις σ’αυτή τη συμφωνία γίνεται η συναλλαγή.

πρασιά: η λωρίδα εκείνη του οικοπέδου μας που βρίσκεται ανάμεσα στην οικοδομική (βλ.) και ρυμοτομική γραμμή (βλ.) και που δεν επιτρέπεται να χτίσουμε.

πρέκι: βλ. σενάζ.

πρέσα: για μπετόν,

η αντλία που τραβάει

το σκυρόδεμα

από τη βαρέλα (βλ.)

και

το προωθεί στο ακριβές

σημείο της χύτευσης.

Σχεδόν πάντα (αλλά όχι απαραίτητα)

μόνιμα εγκατεστημένη πάνω σε φορτηγό.

πρέσα: για σοβάτισμα, το μηχάνημα που αναμειγνύει και ακολούθως προωθεί το κονίαμα (πεταχτό, λάσπη, μάρμαρο κλπ) στο ακριβές σημείο διάστρωσης. Συνήθως ένα μικρό μηχάνημα που μεταφέρεται από οικοδομή σε οικοδομή ρυμουλκούμενο από ένα μικρό φορτηγάκι.

πρόβολος: οποιαδήποτε προεξοχή (προβολή, που προβάλει) από το κτίριο, συνήθως τα μπαλκόνια.

πρόκα: καρφί, ήλος.

πυλωτή: εσφαλμένη απόδωση στα ελληνικά της γαλλικής λέξης pilotis(βλ.).

ράμμα: σπάγγος, πάχους περίπου 1χιλιοστού, που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό μιάς ευθείας (ή μιας περασιάς). Συνήθως δένουμε το ράμμα σε δύο πρόκες ή σε δύο τούβλα. Πρέπει να είναι καλά τεντομένο.

ράμπα: επιφάνεια που προσφέρει πέρασμα σε έναν άλλο χώρο (π.χ. η ράμπα του γκαράζ), συνήθως υπό κάποια κλίση. Μέγιστη κλίση για αυτ/τα 25%. Μία ράμπα πρέπει να έχει αυξημένη αντιολισθητικότητα όσο μεγαλώνει η κλίση της.

ραντιέ: βλ. κοιτόστρωση.

ρευστοποιητής: ειδικό πρόσθετο για να αυξάνεται η εργασιμότητα του σκυροδέματος. Προστίθεται στο υγρό σκυρόδεμα μέσα στη βαρέλα (βλ.) και απαιτείται ανάδευση. Απαραίτητο πλέον σχεδόν για όλες τις σκυροδετήσεις. Χάρις σ’αυτό μπορούμε να έχουμε πιο λεπτόρευστο μπετόν χωρίς να χρειάζεται να προσθέσουμε νερό.

revinex: στεγανωτικό μάζης (βλ.) σε μορφή γαλακτώματος. Μία από τις μάρκες που θα βρείτε στην αγορά αρκετά διαδεδομένη.

ριζόκομα: τα κατακόρυφα τοιχώματα ή επιφάνειες ενός σκάμματος.

ρίχτι: το κατακόρυφο επαναλαμβανόμενο κομμάτι μιας σκάλας. Συνηθισμένο ύψος είναι 16-19εκ.. Μία σκάλα που ανεβαίνει έναν όροφο έχει συνήθως 17 ρίχτια. Μία σκάλα έχει ρίχτια και πατήματα (βλ.).

ρύση: απόκλιση από το οριζόντιο, προκειμένου (συνήθως) να απορέουν ευχερώς τα όμβρια νερά (ή άλλα). Συνήθως για επιφάνειες.

ρυμοτομική γραμμή: η γραμμή εκείνη που χωρίζει το οικόπεδό μας από τον δρόμο. Το πεζοδρόμιο περιλαμβάνεται στο δρόμο. Όταν δηλ. αναφέρεται στο τοπογραφικό μας ότι έχουμε δρόμο πλάτους 8μ, στα 8 αυτά μέτρα περιλαμβάνονται και τα πεζοδρόμια.

σάντουιτς πλάκα: είδος πλάκας από οπλισμένο σκυρόδεμα, χωρίς δοκάρια. Η πλάκα αυτού του τύπου έχει πάχος 25εκ. τουλάχιστον και δύο στρώσεις μπετόν (μία πάνω και μία κάτω) που ανάμεσά τους έχουν ένα κομμάτι φελιζόλ (συνήθως 50Χ50εκ με πάχος λ.χ. 10εκ). Ο οπλισμός μιας πλάκας σάντουιτς γίνεται με διαδοκίδωση ανάμεσα στα κομμάτια φελιζόλ και προς τις δύο κατευθύνσης (μήκος και πλάτος) μιας πλάκας σάντουιτς. Το πλεονέκτημα της πλάκας αυτής είναι ότι αποφεύγουμε τις κρεμάσεις των δοκαριών. Το μειονέκτημά της είναι στοιχίζει περισσότερο καθώς απαιτείται περισσότερο μπετόν και περισσότερος οπλισμός. Αν εξαιρέσουμε τις κρεμάσεις, μία πλάκα σάντουιτς έχει επίσης το μειονέκτημα ότι μειώνει το διαθέσιμο ύψος κατά 10-15εκ.

σενάζ: λεπτό δοκάρι από οπλισμένο σκυρόδεμα, χυτευμένο πάνω σε τοιχίο από τούβλα. Σε έναν τοίχο από τούβλα το πρώτο σενάζ πέφτει στο 1,20μ από το δάπεδο και το επόμενο μετά από άλλο τόσο. Όταν το σενάζ τοποθετείται πάνω από ένα κούφωμα λέγεται πρέκι. Προέρχεται από τη γαλλική λέξη chainage που σημαίνει αλυσίδα ή κατασκευή σαν αλυσίδα.

σεντόνι: τρόπος επιμέτρησης εργασιών (συνήθως τοιχοποιίας, σοβατίσματος), όπου τα μικρά ανοίγματα λ.χ. παράθυρα κάτω του 1μ πλάτους, δεν αφαιρούνται καθόλου απο την επιμέτρηση. Συνεπώς ο χτίστης ή ο σοβατζής πληρώνεται σαν να τα είχε χτίσει και αυτά. Ο λόγος που γίνεται αυτό είναι ότι ο χρόνος που χρειάζεται για να χτίσει (ή να σοβατίσει) ο μάστορας ένα άνοιγμα, είναι περισσότερος από τον χρόνο που θα χρειαζόταν αν το άνοιγμα δεν υπήρχε.

σιδέρωμα: η κοπή, διαμόρφωση και τοποθέτηση του οικοδομικού χάλυβα μέσα στα καλούπια. Η επόμενη δουλειά είναι το κλείσιμο του καλουπιού (εκτός από πλάκες και δοκούς, που δεν χρειάζονται κλείσιμο) και η χύτευση του μπετόν.

σκαλομέρι: το σοβατεπί σε μία σκάλα επενδεδυμένη με μάρμαρο.

σκύρο: αδρανές υλικο με διάσταση 30-60 χιλιοστά περίπου.

σκυρόδεμα: το μείγμα νερού, αδρανών υλικών (άμμος, χαλίκια) και τσιμέντου. Διαβάστε περισσοτερα στη σχετική σελίδα μας.

σοβατεπί: στενή λωρίδα (πλάτους 5-10εκ.) στο κάτω μέρος ενός τοίχου από το ίδιο υλικό που είναι το δάπεδο. Για παράδειγμα, στα ξύλινα δάπεδα είναι από ξύλο, στα δάπεδα από πλακάκι είναι από πλακάκι, στα δάπεδα από μάρμαρο είναι κι αυτό από μάρμαρο. Το σοβατεπί τοποθετείται για με σκοπό την αρμοκάλυψη (δηλ. για παράδειγμα το ξύλινο δάπεδο ή τα πλακάκια στο δάπεδο δεν τα κολάμε στον τοίχο. αφήνουμε 5-10 χλσ. κενό, και καλύπτουμε το κενό με το σοβατεπί).

σπατουλαριστό: στο βάψιμο (εσωτερικών συνήθως επιφανειών), όπου προηγείται στρώσιμο ειδικού στόκου (παρετίνα) πριν από το χρώμα. Το στρώσιμο της παρετίνας γίνεται με μεγάλες σπάτουλες. Η στοκαρισμένη επιφάνεια ακολούθως τρίβεται για να πετύχουμε το είδος της λείας επιφάνειας που θεωρείται απαραίτητο για εσωτερικές τοιχοποιίες. Στις εξωτερικές επιφάνειες των τοίχων σπάνια γίνεται σπατουλάρισμα.

σπάω χαρμάνι: ετοιμάζω ένα χαρμάνι(βλ.) κάνοντας την ανάμειξη με το χέρι κι όχι με μπετονιέρα.

σποτ: το πλαστικό “ποτηράκι” που

τοποθετείται μέσα στο καλούπι

πριν την χύτευση του μπετόν.

Μέσα σ’ αυτά

θα τοποθετηθούν

αργότερα

τα ομώνυμα

φωτιστικά

σώματα.

σταμπωτό: είδος τελικής

επιφάνειας

όπου με

τη χρησιμοποιηση

ειδικής φόρμας,

δίνεται η εικόνα

του φτιαγμένου από πέτρες,

τούβλα, χτισμένου κλπ.

Χρησιμοποιείται

συνήθως

για εξωτερικά

δάπεδα,

εξωτερτικούς

διαδρόμους,

πεζοδρόμια

ή άλλες επιφάνειες

σταυρουδάκια: πλαστκοί αποστάτες σε σχήμα σταυρού που (τοποθετούμενοι στις τέσσερις γωνίες ενός πλακιδίου ή ενός υαλότουβλου) εξασφαλίζουν την σωστή αρμολόγηση του πλακιδίου ή του υαλότουβλου, δηλ. σταθερό πάχος αρμού.

στεγανωτικό μάζης: ειδικό πρόσθετο που χρησιμοποιείται για να αυξήσει την αντίσταση κατά στην υγρασία του σκυροδέματος ή της λάσπης του σοβά ή της τσιμεντοκονίας στα δάπεδα. Στην περίπτωση που χρησιμοποιηθεί σε σκυρόδεμα στα τοιχία ενός υπογείου ή στην τελευταία πλάκα, βεβαιωθείτε ότι δεν μειώνει τις αντοχές του σκυροδέματος. Εάν υποψιάζεστε ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο, παραγγείλετε μπετόν μιάς βαθμίδας παραπάνω. Δεν μπορεί να αντικαταστήσει την υγρομόνωση, η οποία έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να γίνει για να πετύχουμε ικανό ποσοστό προστασίας.

στρέμμα: επιφάνεια γης εμβαδού 1.000 τετραγωνικών μέτρων. Πόση γη αναλογεί σε κάθε κάτοικο του πλανήτη? Βρες την απάντηση εδώ

συνδετήρες: όταν μιλάμε για οπλισμό σκυροδέματος, λέγονται και έτσι τα τσέρκια(βλ.).

σφήνα: κομμάτι λαμαρίνας σε τριγωνικό σχήμα που χρησιμοποιείται για να σφίγγονται τα κλειδιά(βλ.) των καλουπατζήδων στις κολώνες πριν το καλούπωμα.

σφήνωμα: η τελευταία σειρά από τούβλα σε ένα τοίχο, τα οποία τοποθετούνται λοξά κι όχι οριζόντια. Το σφήνωμα είναι απολύτως απαραίτητο σε μία τοιχοποιία και χωρίς αυτό ο τοίχος θα είχε πολύ χαλαρή ή και καθόλου σύνδεση με το δοκάρι (ή με την πλάκα) στο πάνω του μέρος.

σφυρί: εκτός από το εργαλείο που χρησιμοποιούμε για να καρφώνουμε πρόκες, είναι και μηχάνημα χωματουργικών εργασιών. Είναι ουσιαστικά μία τσάπα που αντί για κουβά στην άκρη του βραχίωνα έχει ένα βελόνι που χρησιμοποιείται για κατεδαφίσεις, σπάσιμο μπετόν ή πέτρας.

συντελεστής δόμησης: (συντομ.: σ.δ.) ο αριθμός εκείνος που όταν πολλαπλασιαστεί με το εμβαδόν του οικοπέδου (στο οποίο και αναφέρεται), μας δίνει τη μέγιστη μεικτή επιφάνεια των δαπέδων της ανωδομής (σε όλα τα δυνατά επίπεδα) που επιτρέπεται να οικοδομηθούν. Παράδειγμα: οικόπεδο επιφάνειας 500μ2 που επιτρέπει έως 2 ορόφους, έχει σ.δ.=0,5 (ή 50%). Μπορούμε να κάνουμε 2 επίπεδα (ισόγειο και όροφο) των 125μ2 έκαστο. Συνολικά δηλ. 250μ2 (500 Χ 0,5).

συντελεστής κάλυψης: (συντομ.: σ.κ.) ο αριθμός εκείνος που όταν πολλαπλασιαστεί με το εμβαδόν του οικοπέδου (στο οποίο και αναφέρεται), μας δίνει τη μέγιστη επιφάνεια της προβολής του περιγράμματος της ανωδομής πάνω στο οικόπεδο. Παράδειγμα: οικόπεδο επιφάνειας 500μ2, έχει σ.κ.=0,25 (ή 25%). Μπορούμε να κάνουμε μία οικοδομή που το εμβαδόν του περιγράμματός της δεν ξεπερνάει τα 125μ2, δηλ. 500 Χ 0,25.

τάβλα: κομμάτι ξύλου ορθογωνικής διατομής συνήθως 10,5 ή 12,5 Χ 2,5εκ. Έχουν μήκος συνήθως πάνω από 1,80μ. Οι τάβλες χρησιμοποιούνται και για πέτσωμα (δηλ. πάνω τους θα ακουμπήσει το μπετόν που θα χυτευθεί). Κατά τη διάρκεια της χρήσιμης ζωής της η τάβλα μπορεί να κοπεί αρκετές φορές και από αρχικά θα γίνει πέτσωμα (βλ.) και ακολούθως χλάπα(βλ.).

τακάκι: ανεπιθύμητο κομμάτι από ξύλο που χρησιμοποιείται από τους καλουπατζήδες για να εξασφαλίζει ότι οι δύο πλευρές του καλουπιού ενός τοίχου (ή μιάς κολώνας) δεν θα συγκλίνουν όταν σφυχτούν οι πεταλούδες (βλ.) πάνω στις φουρκέτες (βλ.).

ταμπάνι: η κάτω πλευρά (το δάπεδο, η οριζόντια επιφάνεια) ενός σκάμματος.

ταρατσόπλακες: πλάκες από μπετόν

τετράγωνες όπως οι πλάκες πεζοδρομίου

αλλά με μικρότερο πάχος για κάλυψη δωμάτων.

Θα τις βρείτε

και σε μονωμένη έκδοση

με επικάλυψη πολυστερίνης

ώστε να προσφέρουν θερμομόνωση.

Δεν παρέχουν καμμία στεγάνωση (η οποία θα πρέπει να έχει προηγηθεί).

τζαμιλίκι: τα τζάμια σε ένα παράθυρο ή μία μπαλκονόπορτα. Μπορούν να αγοραστούν και να τοποθετηθούν από άλλο συνεργείο απ’ ότι τα υπόλοιπα κουφώματα μιας κατασκευής.

τουβλίνα: τούβλο από το ίδιο υλικό όπως και τα κοινά τούβλα, με μεγαλύτρες όμως διαστάσεις και ορθογωνικής διατομής τρύπες. Παράγεται σε περισσότερα από ένα μεγέθη. Δύο αρκετά συνηθισμένοι τύποι είναι: α. 15εκ (π), 24 (μ) και 30 (υ) και β. 15 (π), 32 (μ) και 25 (υ). Θα χρειαστείτε περίπου 15 κομμάτια στο μ2. Θα τις βρείτε και σε πιο πλούσια έκδοση όπου οι τρύπες είναι γεμάτες με πολυστερίνη (βλ.) για καλύτερη μόνωση.

τούβλο: βασικό δομικό στοιχείο, που συνήθως χρησιμοποιείται για τοιχοποιίες. Στην πιο κοινή του μορφή (οπτόπλινθος) παράγεται με τρύπες που διατρέχουν το μήκος του, σε δύο διαστάσεις: 6-οπα (μονά) και 12-οπα (διπλά) τούβλα. Όλα έχουν μήκος 19εκ. ενώ η διατομή τους είναι 8,5Χ11 και 8,5Χ6εκ. για τα διπλά και τα μονά αντίστοιχα. Τα διπλά τούβλα ζυγίζουν περίπου 1 κιλό. Διαβάστε περισσότερα στη σελίδα της τοιχοποιίας

τραπεζοειδής λαμαρίνα (ή χαλυβδόφυλο): υπάρχει σε πάχη από 0,75 ή 1,00 ή 1,25 χιλιοστά. Χάρις το σχήμα (η διατομή της είναι μία κυματιστή γραμμή) της χρησιμοποιείται αντί για πέτσωμα για τη σκυροδέτηση πλακών από οπλισμένο σκυρόδεμα. Παράγεται σε διάφορα μήκη ενώ το πλάτος της είναι συνθως 75εκ.. Θα σας την κόψουνε στο μήκος που χρειάζεστε έως και 12μ. (Το απαιτούμενο μήκος θα εξαρτηθεί από τις αποστάσεις των δοκών). Το πάχους του μπετόν που προδιαγράφει η στατική μελέτη έχει να κάνει με το ελάχιστο πάχος και όχι με το μέγιστο. Προσοχή γιατί για κάποιες περιπτώσεις δεν αποτελεί κατ’ ανάγκην οικονομικότερη λύση απ’ ότι το κανονικό καλούπωμα. Βάλε Φωτο.

τρυπόξυλο: ένα ξύλο, συνήθως λατάκι, που τοποθετείται στο εσωτεικό του κλουπιού προκειμένου να υπάρχει σημείο στήριξης του καλουπιού που θα ακολουθείσει. Πολύ συχνά στο φρεάτιο ενός ασανσέρ. Για να μπορεί να βγεί ένα τρυπόξυλο κατά το ξεκαλούπωμα, θα πρέπει να έχει τυλιχτεί με φελιζόλ πριν την σκυροδέτηση. Ακόμα και έτσι το τρυπόξυλο αφήνει μία ανεπιθύμητη τρύπα στο μπετόν. Αν δεν τυλιχτεί με φελιζόλ πριν την σκυροδέτηση, σφηνώνει μέσα στο μπετόν όπου παραμένει για πάντα.

τσάπα: μηχάνημα χωματουργικών εργασιών που συνήθως χρησιμοποιείται για την εκσκαφή, βλ. περισσότερα στη σχετική με τα χωματουργικά σελίδα

τσέρκι: το κομμάτι του οπλισμού μιας κολώνας ή ενός δοκαριού που τυλίγει τα κυρίως σίδερα (αυτά που τρέχουν κατά μήκος της κολώνας ή του δοκαριού). Βλέπε περισσότερα για τον οπλισμό

τσιμέντο: λεπτόκοκκη γκρίζα σκόνη (υπάρχει και σε άσπρο χρώμα) που αποτελεί το βασικό συστατιό του σκυροδέματος. Να μην συγχέεται με το μπετόν που είναι στην πραγματικότητα η γαλλική λέξη για το σκυρόδεμα και που έχει επικρατήσει διεθνώς. Βλέπε σχετική σελίδα http://alpha6.gr/wp/?p=678 καθώς και http://alpha6.gr/wp/?page_id=175

τσιμεντοκονία: από τσιμέντο, άμμο και νερό. χρησιμοποιείται για γεμίσματα επιφανειών ώστε να έχουμε μία αρκετά οριζόντια και επίπεδη τελική επίφάνεια πριν από τη διάστρωση με πλακάκια ή πλωτό ξύλινο δάπεδο.

τσιμεντόλιθος: δομικό στοιχείο από μπετόν. Συνήθως έχουν δύο κοιλότητες και εξωτερικές διαστάσεις 30 Χ 15 Χ 18 εκ. (Μ Χ Π Χ Υ). Το πλεονέκτημά τους είναι το χαμηλό κόστος, ενώ στην πλευρά των μειονεκτημάτων βρίσκονται οι ανεπαρκείς θερμομονωτικές του ιδιότητες και το μεγάλο βάρος. Χρησιμοποιούνται μόνο για κατασκευή μικρών αποθηκών ή και μαντρότοιχων. Ανάλογα με το μέγεθός τους μπορεί να έχουν διαφορετικά βάρη, αλλά συνήθως, περίπου 10 κιλά.

τσέρκι: χάλυβας που χρησιμοποιείται για τον οπλισμό του σκυροδέματος σε κολώνες και δοκάρια. Συνήθως μ’ αυτό τυλίγουμε τα κολωνοσίδερα της κολώνας ή της δοκού για μεγαλύτερη αντίσταση στο σεισμό. Βλ. περισσότερα για τον οπλισμο και τα τσέρκια

υαλόπλεγμα: πλαστικό πλέγμα πυκνής πλέξης που τοποθετείται στα επιχρίσματα (σοβάδες) όπου αλλάζει το υλικό, ώστε να μην έχουμε ρηγματώσεις. Διαβάστε περισσότερα στη σελίδα των σοβατισμάτων

ytong: δομικό στοιχείο από πορομπετόν. Είναι ελαφρύτερο από το συνηθισμένο τούβλο με ικανή θλιπτική αντοχή και καλές θερμομονωτικές ιδιότητες. Παράγεται σε διαστάσεις 60 Χ 25 εκ. (μήκος Χ ύψος) και σε πάχη από 5 έως 30εκ. (ανά 5εκ.). Ζυγίζει περίπου 600 κιλά / μ³. Αποβάλλει δύσκολα την υγρασία που θα αποροφήσει. Το είδος του υλικού αυτού έχει γενικά συντελεστή θερμοαγωγιμότητας περίπου λ= 0,11 k(W/mK). Διαβάστε περισσότερα στη σελίδα της τοιχοποιίας

φατούρα: τρόπος ανάθεσης υπεργολαβίας, όπου ο υπεργολάβος πληρώνεται μόνο για την εργασία, ενώ τα υλικά παραγγέλνονται και πληρώνονται απ’αυθείας από τον εργοδότη (συνήθως τον ιδιοκτήτη της οικοδομής). Το αντίθετο (όταν δηλ. ο υπεργολάβος αναλαμβάνει να παραγγείλει και να πληρώσει αυτός και τα υλικά) ονομάζεται “με τα υλικά” ή “εργολαβία” ή “κατ’ αποκοπή”. Προέρχεται από την ιταλική λέξη fattura που σημαίνει τιμολόγιο.

φορούσι: δοκάρι που στην μία του άκρη δεν στηρίζεται πάνω σε κολώνα.

φορτωτής: μηχάνημα χωματουργικών εργασιών που συνήθως χρησιμοποιείται για την φόρτωση σε φορτηγό χωμάτων και μπαζών, βλ. περισσότερα στα χωματουργικά

φουρκέτες: κομμάτι από λείο σίδερο (κυλινδρικό), μήκους περίπου 1 – 1,2μ που χρησιμοποιείται από τους καλουπατζήδες (σε συνδυασμό με τακάκια και πεταλούδες) για το σφύξιμο τοιχίων ή κολωνών ώστε να μην ανοίξουν κάτω από την πίεση του ρευστού σκυροδέματος.

χαλίκι: αδρανές υλικό με διάσταση 15-30 χιλιοστά περίπου.

χαλυβδόφυλλο: η λαμαρίνα(βλ.), δηλ. φύλλο από χάλυβα μεγάλης επιφάνειας και μικρού πάχους

χαρμάνι: το μείγμα γενικά, συνήθως το μείγμα κονιάματος ή σκυροδέματος.

χλάπα: απομεινάρι ή μικρό κομμάτι τάβλας με μήκος κάτω του ενός μέτρου

ψαροκόκκαλο: τύπος αντιολισθητικής επιφάνειας που κατασκευάζεται με την χρήση τσιμέντου και χαλαζία ώστε να έχει την απαραίτητη σκλήρηνση για χρήση (συνήθως) από αυτοκίνητα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για πεζοδρόμια και αλλού.

Πηγή : http://alpha6.gr/wp/?cat=133&gclid=COqe-bSIz5gCFYKB3god2mK-0w

Το σύστημα Τειρεσίας είναι βάση δεδομένων για την πιστοληπτική ικανότητα εμπόρων και καταναλωτών. Σε αυτό καταχωρούνται φυσικά και νομικά πρόσωπα που κατά το παρελθόν έχουν φανεί αφερέγγυοι ως οφειλέτες. Περιπτώσεις αφερεγγυότητας είναι η έκδοση ακάλυπτης επιταγής, η μη πληρωμή συναλλαγματικής κατά τη λήξη της, η πτώχευση, η μη εξόφληση δανείου κλπ. Η ύπαρξη μητρώου αφερέγγυων οφειλετών εξυπηρετεί την καλή λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, διότι μειώνει τον κίνδυνο να εξαπατηθούν οι τράπεζες και να χορηγήσουν πίστωση σε άτομα και επιχειρήσεις που δεν έχουν σκοπό να την αποπληρώσουν. Παράλληλα λειτουργεί ως κίνητρο στους οφειλέτες να αποπληρώνουν έγκαιρα τα χρέη τους, γιατί αλλιώς γνωρίζουν ότι θα μπουν στη «μαύρη λίστα» και δε θα μπορούν να συμβληθούν με τράπεζες στο μέλλον.

Κάθε άτομο ή εταιρία έχει δικαίωμα να πληροφορηθεί αν και τι εγγραφές υπάρχουν στον Τειρεσία στο όνομά του/της και να ζητήσει τη διόρθωση τυχόν λαθών και ανακριβειών.

Η Τειρεσίας συστάθηκε αρχικά ως μη κερδοσκοπική εταιρεία και από το Σεπτέμβριο του 1997, λειτουργεί ως ανώνυμη εταιρεία, διατηρώντας αμιγώς τη φιλοσοφία της μη κερδοσκοπικής εταιρείας, αλλά εξασφαλίζοντας παράλληλα τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την ανάπτυξή της.

Στην ελληνική μυθολογία ο Τειρεσίας ήταν περίφημος ανά το πανελλήνιο Θηβαίος μάντης, γιος του Ευήρους και της Χαρικλούς.

Η ιστορία του Τειρεσία αρχίζει όταν, καθώς του άρεσε να παρατηρεί τη φύση, σε ένα περίπατό του στο όρος Κυλλήνη παρακολούθησε δύο φίδια που ζευγάρωναν. Ο Τειρεσίας τα χώρισε, και αμέσως μεταμορφώθηκε σε γυναίκα. Επτά χρόνια αργότερα, σε ανάλογο περίπατο, τα ξαναείδε να ζευγαρώνουν. Τα χώρισε πάλι και ξανάγινε άνδρας.

Σε μια αντιδικία που είχαν ο Δίας με τη σύζυγό του, την Ήρα, κάλεσαν τον Τειρεσία για να πάρουν τη γνώμη του, αφού οι δύο θεοί γνώριζαν ότι είχε υπάρξει και άνδρας και γυναίκα διαδοχικά. Το ερώτημα που του έθεσαν ήταν: «Ποιος ηδονίζεται περισσότερο στο σεξ, ο άνδρας ή η γυναίκα;» Ο Τειρεσίας απάντησε αδίστακτα: «Εφτά φορές περισσότερο η γυναίκα!» Η Ήρα θύμωσε από αυτή του την απάντηση, και για να τον τιμωρήσει τον τύφλωσε (αυτό τουλάχιστον ισχυρίζεται για να δικαιολογήσει την τύφλωσή του η ψευδοησιόδειος Μελαμποδία). Ο Δίας τότε, για να τον αποζημιώσει, του έδωσε το χάρισμα της μαντικής και διάρκεια ζωής εφτά γενεών.

Η κυρίως δράση του Τειρεσία τοποθετείται στη Θήβα, όπου υπήρχε οιωνοσκοπείο του, ενώ το μαντείο του βρισκόταν στον γειτονικό Ορχομενό. Ο Τειρεσίας ήταν ο επίσημος σύμβουλος των βασιλέων της Θήβας και διεδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον μύθο του Λαΐου και του Οιδίποδα.

Ο θάνατος του Τειρεσία, σε βαθύτατο γήρας, τοποθετείται χρονικά μετά την κατάληψη των Θηβών από τους Επιγόνους. Η «Νέκυια» της Οδύσσειας τον παρουσιάζει να συνεχίζει να ασκεί τη μαντική τέχνη ακόμα και στον Άδη, όπου πήγε να τον συμβουλευθεί ο Οδυσσέας.

Ο τάφος του Τειρεσία υποτίθεται ότι υπήρχε στο Τιλφώσσιον Όρος, κοντά στην Τιλφούσσα πηγή, ενώ στη Θήβα βρισκόταν απλώς ένα κενοτάφιό του .

ΕΜΠ στάντς φορ Έκανες Μαλακία??? Πλήρωνε!

Ο κόσμος το λέει επίσης Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεκνείο, αλλά καθώς ο Εθνικός έπεσε κατηγορία βγάζουμε το Εθνικό. Μετά επειδή είναι στην Αθήνα και όχι στο Μέτσοβο βγάζουμε και το Μετσόβιο και επειδή τεκνά και τεκνές δεν υπάρχουν εκεί μέσα βγάζουμε και το Πολυτεκνείο. Τώρα λέγεται » » και για να αναφερθούμε σε αυτό απλά ανοίγουμε το στόμα.

Ο Αγγλικός τίτλος του πάει περισσότερο… NTUA δηλαδή Nerdful Terroristic University of Athens.

Προσφορά στην ανθρωπότητα

To ΕΜΠ έχει σώσει πολλές φορές την ανθρωπότητα αλλά οι ΕΛ το κρύβουν για να πάρουν ολη την δόξα. Πιο γνωστή είναι η προσφορά του στο Μάτριχ με τον γνωστό σε όλους παλμό ΕΜΠ που βραχυκυκλώνει τα μυαλά των κακών. Ο Νίο έχει προσωπικά ευχαριστήσει τον Πρύτανη και είχε προτείνει την μετονομασία σε NTU of Ζάιον.

Βέβαια πολλές κακές γλώσσες (φτού κακά) λένε ότι το μόνο καλό που έχει κάνει το ΕΜΠ είναι ότι έχει μαντρώσει όλα τα μαλακισμένα της Ελλάδας σε ένα και μόνο μέρος, καθιστώντας την μαζική εξολόθρευσή τους παιχνιδάκι. Βάζεις φωτιά στην Καισαριανή και αμέσως φουντώνει και δίπλα!

Προσφορά στο κράτος

Για ακόμα μια φορά το ΕΜΠ πρωτοστάτησε στο κούνημα των φοιτητών απέναντι στα μέτρα της ΜΑΤ Γούμαν, δίνοντας έτσι στόχους για εξάσκηση στην αστυνομία,δουλειά σε αυτούς που επισκεύαζουν τα σπασμένα, φαΐ στον Πρεντεντέρη και γαμιστεροσύνη στον Πολύδειρα.

Οι φυλές του ΕΜΠ

Ηλεκτρολόγοι (κατσαβιδακιδες)

Η πιό πολυπληθής φυλή του ΕΜΠ. Φανατικοί οπαδοί του Πίκπατσου και των πόκεμον του ηλεκτρισμού εν γένει. Ζωντανή απόδειξη της αποτυχίας του θεσμού των Πανελληνίων εξετάσεων. Είναι άριστοι χειριστές της γλώσσας Πασκαλά και λέγεται οτι ανακάλύψαν τα ημιτονικά σήματα καπνού, το πολυμετρό (μιας και για να φτάσεις στην σχολή θέλει πολύ μετρό), τον παλμοαντιγράφο και τα κβαντικά σκονάκια κατά την διάρκεια της Ιεράς Εξεταστικής. Σπαταλούν το μεγαλύτερο μέρος της μέρας τους μπροστά σε ένα Λαπτόπι εξομοιώνοντας συστήματα σε Σταμάτλαμπ.

Στον ρου της ιστορίας έχουν επέμβει ως κορεάτες Χάκερ σε ταινίες του Χόλιγουντ ενώ ο 100% φυσικός παρθένος καπνός που αναδύεται από τα αυτιά τους βρίσκει ευρεία εφαρμογή σε συναυλίες, μελίσσοκομεία, αναπαραστάσεις πυρκαγιών κ.α.

Γνωστοί ηλεκτρολόγοι: Πακ Μαν, Χιούμαν Τορτς, Πάιρο, Σαν φάιερ, Ντέξτερ, Καπεταν Καπνός από το Ντρέηκ, ο Dr Mitsos και φυσικά η ξαδέρφη του Μήτσου από τους Μηχανολόγους της Πάτρας για την οποία ο Κουφ τον ρωτάει μόνο 78953455 φορές τη μέρα τί κάνει. Μεγάλη μορφή των ηλεκτρολόγων με τρομερές ενεργειακές σπουδές είναι και ο Κωνσταντίνος Καντούτσης.

Γνωστά ανέκδοτα: Τι διαφορά έχει ο Θεός από τους ηλεκτρολόγους; Ο Θεός δε νομίζει ότι είναι ηλεκτρολόγος.

Γνώστο Πείραγμα: Τι σημαίνει ΗΜΜΥ? Ήμαστε Μαλάκες Με Υπογραφή

Ένσταση φοιτητή ηλεκτρολόγου για το «ήμαστε μαλάκες με υπογραφή»: Ρε μαλάκες το «ήμαστε», με «ει» δε γράφεται?? lol

Ρητορική Ερώτηση ενος Ηλεκτρολόγου μετά απο πολυ διάβασμα : » Can you ΣΗΜΜΥ ? »

Ο λαϊκός ύμνος των ηλεκτρολόγων

Πολιτικοί (μπετατζιδες)

Μηχανικοί οι οποίοι τρέχουν πίσω από τους αρχιτέκτονες για να μην σκοτωθεί κόσμος από την ηλιθιότητά τους. Σκοτώνεται βέβαια από την ηλιθιότητα των πολιτικών μηχανικών. Νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα και ότι δεν χρειάζονται οι υπόλοιποι μηχανικοί αλλά μόλις ξεκινίσουν μια μελέτη και δουν τα σκούρα τότε αλλάζουν γνώμη. Τα μαθήματά τους χαρακτηρίζονται από ποικιλία (Στατική Ι,ΙΙ,ΙΙΙ,ΙV,V,VI,VII,VIII,IX,X,XI,XII,XIII, Μπετό Ι,ΙΙ,ΙΙΙ,ΙV,V, κτλ) ενώ όταν καταλάβουν ότι είναι τούβλα αφαιρούν από τον τίτλο τους το «μηχανικός» και γίνονται σκέτο «πολιτικοί» με κόμμα πράσινολαχανί απόχρωσης.

Μηχανολόγοι (γκαραζιεριδες)

Κάστα μηχανικών που συναντάται από το μηχανουργείο του μπαρμπα Μήτσου μέχρι την πιο super duper wow πολυεθνική. Το γιατί συμβαίνει αυτό μπορεί να εξηγηθεί επιστημονικά αν συγκριθούν τα προγράμματα σπουδών όλων των σχολών μηχανολόγων μηχανικών ανά την Ελλάδα. Η φοίτηση σε σχολή μηχανολογίας προκαλεί αποβλάκωση. Ερώτηση σε σπουδαστή μηχανολογίας για το τί θα κάνει όταν τελειώσει αποφέρει σαν απάντηση την σιωπή και έκφραση προσώπου που θυμίζει αγελάδα όταν βόσκει. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κλάδος αυτός έχει διασπαστεί στο εξωτερικό σε άλλους 10-15 οπότε μπορείτε εύκολα να καταλάβετε οτι η συντέλεια του κόσμου πλησιάζει.

Ναυπηγοί Μηχανολόγοι Μηχανικοί (ναυαγοί)

Ναυαγοί με διχασμό προσωπικότητας, κάτι σαν Ροβινσώνα Κρούσο και Παρασκευά ταυτόχρονα . Τίμιοι, εργατικοί φοιτητές που κατηκοεδρεύουν μαζί με τους γκαραζιέριδες (βλ. Μηχ.Μηχ.). Ο Χρήστης:NikosSTD είναι Ναυπηγός Μηχ. Μηχ. και χαίρεται. Οι Ν. διακρίνονται από τον μασονικό χαιρετισμό τους «Ατακ Καβα Πιου». Στους Ν. αρέσουν δύο πράγματα. Οι γυναίκες(γιατί απλούστατα δεν υπαρχουν γυναίκες ναυαγοί-ναυπηγοί) και το ντίζελ. Πέραν του προαναφερθέντος, έταιροι διάσημοι ναυπηγοί μηχ. μηχ. ήταν οι: Σωκράτης, Τσακ Νόρις και Στίβεν Σιγκάλ

Σεμφίτες

Άνθρωποι καταγοητευμένοι απο τις μεγάλες και δύσκολες λέξεις οι Σεμφίτες ειναι αποτέλεσμα της διαδικασίας συμπλήρωσης του μηχανογραφικού με τη μέθοδο του προ-πο. Βλέποντας τη Σχολή Εφαρμοσμένης Μαλάκυνσης στη Φυσική Επιστήμη όπως να’ναι θαμπώνεσαι λιγο. Βγαίνοντας εξειδικευμένοι στους τομείς των Μαθηματικών, προγραμματισμού, κβαντομηχανικής, κλασσικής φυσικής, μίκυ κλασσικά, βιολογιας, παιδαγωγικών, παραψυχολογίας, παραφυσικής, ατομικής μεθόδου σκουπίσματος, επιτάχυνσης μπιφτεκιου, ψυχανάλυσης νευρωτικών δικτύων κ.α. παίρνουν δικαίως το βραβείο «και μετά τη σχολή τι?». Γνωστοι Σεμφίτες: Λεονάρντο Ντα Βίτσι, Κωστής Παλαμάς, Τέρενς Κουίκ, η Μαρία που πήγε στο Super Deal (Ναι, αυτή με τα ωραία μπούτια), ο Katsarola του kamenoi.gr.

Γνωστό πείραγμα: Τί σημαίνει Σ.Ε.Μ.Φ.Ε ; Συνάδελφε Έκανες Μαλακία, Φύγε Επειγόντως.

Γνωστά ανέκδοτα:Τί λέει ένας άνεργος Σεμφιτης σε έναν Σεμφίτη που έχει δουλειά? -Δύο τζίζμπεργκερ και μια κόκα κόλα. Από όπου λαμβάνει απάντηση: -Με απόδειξη ή χωρίς;

Χημικοί (κατσαριδοκτονοι)

Κλάδος που δημιουργήθηκε κατά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο από τον Αδόλφο ΤετραγωνοΜουστακαλή, για την πραγματοποιήση πειραμάτων πάνω σε λογιστές-οικονομολόγους (Σκρουτζ Μακ Ντακ,) καθώς ο Φύρερ έχασε κάτι τάνκ στο χρηματηστήριο και ήθελε το αίμα όλου πλανήτη μετά. Τελικά το μόνο που κατάφεραν είναι να φτιάξουν τα γνώστα προιόντα υγιειηνής Fa, και -μη μπορώντας να τα πουλήσουν- έβαλαν ξανθιές γκομενάρες να λούζονται γυμνές κάτω από καταράκτες και μετά τις βάζουν να πλυθούν με Fa φαντασιώνοντας ότι είναι οι ίδιοι πάνω στη μοντελίστ και την λούζουν(πράγμα άτοπο σύμφωνα με τον νόμο Παρθένιους 643, που απαγορεύει σε θυληκά να μπουν στο άβατο του ΕΜΠ-μόνο κατι θυληκα goblin και troll κατάφεραν να τρυπώσουν μετά απο πολύ διάβασμα αλλά αυτές δε μετράνε). Σε αυτούς οφείλετε πολλά πράγματα της καθημερινότητάς σας . Φροντίζουν να λιγδιάζει το στομαχάκι σας με τα πατατακια και τα δονατ που φτιάχνουν στις βιομηχανίες . Επιπλέον σε αυτούς οφείλετε την ύπαρξη αυτης της ποικιλίας προφυλακτικών , αφού φροντίζουν για την διασκέδαση σας. Τωρα αν για να @@μησεις θέλεις 3 ευρώ και βάλε δεν φταίνε αυτοί .

Επισης, η φυλη των χημικων μηχανικων ειναι η μονη εξουσιοδοτημενη να σχεδιαζει και να κατασκευαζει πυρηνικους αντιδραστηρες, καθως και πυρηνικες βομβες (και ατομικες αμα δεν υπαρχει παρεα).Επειδη ομως υπαρχουν αρθρα σαν κιαυτο τσαντιζονται και δεν φτιαχνουν τιποτα, ετσι μας ερχεται η ΔΕΗ κουκος-αιδονι(το γνωστο ωδικο πτηνο που βρισκει στεγαση διπλα απο τα επικινδυνα χημικα αποβλητα πισω απο το κτηριο της λεγαμενης φυλης).

Γνωστοί Χημικοί Μηχανικοί : Μαμαλάκης , Βέφα Αλεξιάδου και κόρη , Τσελεμεντές , Παρλιάρος , Βέρα η Μπετονιέρα , Δάσκαλος Γιόντα .

Επίσης είναι γνώστοί και ως καταστροφείς καθώς όποτε έχουν εργαστήριο τα κάνουν όλα μαντάρα , καταπίνουν άφθονες ποσότητες υδροχλώρικού οξέως και μαστουρώνουν με αμμωνία. Εχει συμβει να εκκενωθει το τμημα της πολυτεχνιουπολης που στεγαζεται η φυλη, λογω διαρροης επικινδυνων αεριων(Φθοριο,υδροκυανιο κλπ).

Τοπογράφοι (πασαλομπήχτες)

Μηχανικοί (νομίζω?) που για όλα φταίνε (κατά το γνωστό δημώδες: «για όλα φταίει ο τοπογράφος»). Συναντώνται και ως «Όσοι δεν μπήκαν στους πολιτικούς, αλλά ήθελαν ντε και σόνι Αθήνα και μπουκαλάκι σε γνωστά ΔΑΣΠ-ίτικα στέκια». Η επαγγελματική πορεία του τοπογράφου μηχανικού στηρίζεται στην αξιοθρήνητη του λαού ερώτηση «Πώς πάει το Κτηματολόγιο?», στο κάλεσμα του ερωτοπονεμένου σκυλά που τραγουδά «Τοπογράφεεε, τράβα μια τοπογραφίαααα», αλλά και στην κατασκευή χαρτών πλοήγησης για εξοπλισμούς ιδιοκτητών ταξί, με ασθενή μνήμη. Με άλλα λόγια, όσο πάει το ταξί και όσο δεν πάει το Κτηματολόγιο, τόσο υπάρχουν τοπογράφοι. Κάποια μέρα, όμως, θα κατακτήσουν το στερέωμα του ΥΠΕΧΩΔΕ. Ήδη εργάζονται στη δημιουργία Γεωδαιτικών GPS για μπετονιέρες-αλβανοφάγους και ύστερα θα σου πώ εγώ αν όλοι οι μηχανικοί θα κρέμονται από τα φρύδια (των πρανών τους), ουρλιάζοντας: «έρωτά μου, τοπογράφε, γράφε στο νινί μου, γράφε!!!!». Άλλη μία επιστήμη που δεν δουλεύει χωρίς ρεύμα. Διάσημοι τοπογράφοι: Φρόντο (περπάτησε πολύ), Άντζελα Δημητρίου(ως Γεωγράφος), Τέρενς Κουίκ (οδοιπόρος), Μάρκο Πόλο, Τζώνυ Ουώκερ(Γιανης ο περπατιτης) (η μέρα έρχεται, ο Τζώνυ Ουώκερ φεύγει…να μετρήσει) και λοιποί περιπατητές της ιστορίας .

Γνωστά Ανέκδοτα: Τι βγαίνει στο ΕΜΠ μετά τη βροχή; Τα σαλιγκάρια κι οι τοπογράφοι.

Αρχιτέκτονες (χειροτεκτονες)

Αρχιτέκτονες είναι αυτοί που δεν είχαν τα @@ να γίνουν πολιτικοί μηχανικοί, αλλά δεν ήταν και αρκετά gay για να γίνουν σχεδιαστές μόδας.

Ωστόσο επειδή η άποψη αυτή υποστηριζόταν ανέκαθεν από τους πολιτικούς μηχανικούς (η αλλιώς όπως πιστεύουν οι ίδιοι «Μηχανικούς των Πάντων») υπάρχουν και άλλα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τους Αρχιτέκτονες. Διακρίνονται αμέσως, αφού:

1. Μονίμως κουβαλούν περίεργα πράγματα (Ταυ, Τεράστιες βαλίτσες με πινακίδα 60Χ80, κυλίνδρους με σχέδια) έστω και αν δεν τους χρειάζονται.
2. Το Styling είναι χαρακτηριστικό και έχει σχέση με πρωτοποριακές κωμμώσεις, περίεργους σύνδυασμούς ρούχων (ειδικά στα θηλυκά άτομα της φυλής) όπως κασκόλ και πέδιλο ταυτόχρονα, ενώ απαραίτητος κρίνεται ένας σκουρόχρωμος και τεράστιος μπερές.
3. Έχουν μια τάση απαξίωσης ως προς τις άλλες φυλές, θεωρώντας τες μη κουλτουριάρικες ή/και alternative και επιδιώκουν πάντα να στεγάζονται μακρυά από την υπόλοιπη πολυτεχνειούπολη.
4. Κυκλοφορούν με φωτογραφική μηχανή, και μπορούν να χαλάσουν ένα 36άρι φίλμ, φωτογραφίζοντας ένα και μόνο πεζοδρόμιο.
5. Μπορούν να κοιτάνε επί ώρες τη γωνία μιας στέγης και να προσπαθούν να αποφασίσουν αν ταιριάζει με το υπόλοιπο κτίριο.

Μεταλλειολόγοι Μηχανικοί (ανθρακορυχοι)

Αποτελείται από άτυχους προπο-τζίδες του μηχανογραφικού και από μορφές που πήγαν μόνο και μόνο για να τους αποκαλεί και αυτούς ο υπόλοιπος κόσμος «μέταλλα». Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα να πεί κανείς για αυτούς γιατί δεν συναντώνται μόνοι τους στην φύση αλλά σε πολύπλοκες ενώσεις, κυρίως με γεωλόγους, χημικούς μηχανικούς, μηχανικούς περιβάλλοντος κλπ σχηματίζοντας κυρίως κρυσταλλικά μόρια. Διακρίνονται σε ειδικεύσεις όπως Heavy μέταλλα, Punk Μέταλλα, Death Μέταλλα κλπ. Γνωστοί μεταλλειολόγοι είναι οι Rolling Stones (που καθώς έκαναν την μεγάλη μεταλλευτική τους άσκηση σε ένα ορυχείο, από λάθος χειρισμό προκάλεσαν μια κατολίσθηση από την κορυφή του λόφου. Έκπληκτοι αποφάσισαν να μην συνεχίσουν στην Σχολή και να φτιάξουν ένα συγκρότημα εις μνήμην του γεγονότος εξ ού και το rolling stones).

Μια πολύ ενδιαφέρουσα περιήγηση στις γέφυρες που κατασκευάστηκαν στην Κίνα στα πλαίσια του Οικοδομικού και Οικονομικού ΜΠΟΥΜ της Ανατολικής Υπερδύναμης…

Η κρίση της οικοδομής στη χώρα μας έχει δύο βασικές αιτίες:
α) την ιδιαίτερη οικονομική κρίση στην οποία βρίσκεται η χώρα,
β) τα ιδιαίτερα διαρθρωτικά και μη προβλήματα του κλάδου.

Είναι σημαντικό σε οποιαδήποτε κρίση (κοινωνική, θεσμική, οικονομική, ατομική κλπ) να θέτουμε το ερώτημα «γιατί». Γιατί φτάσαμε σήμερα να μιλάμε για κρίση στην οικοδομή που οδηγεί εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο σε ένα σοβαρό άγχος επιβίωσης μέσα από ένα οικονομικό μαρασμό; Γιατί φτάσαμε να μιλάμε για μια ελληνική οικονομική κρίση τέτοιου μεγέθους; Τί έφταιξε; Τί φταίει;

Οποιαδήποτε απάντηση πρέπει να φτάνει στον πυρήνα του προβλήματος γιατί μόνο έτσι θα κατανοηθεί το πρόβλημα και θα ανακαλυφθεί η λύση. Καμία προσωρινή ανακούφιση με ευκαιριακές πολιτικές δε θα δώσει λύση στο πρόβλημα παρά μόνο μια (ίσως για λίγους μήνες) παράταση, μέχρι βέβαια την αναπόφευκτη τελική κρίση που θα εντείνει τα αποτελέσματά της.

Α) Η Οικονομική Κρίση στη χώρα. Αιτίες, ευθύνες και προοπτικές εξόδου από αυτήν.

Χωρίς έξοδο από τη γενικότερη οικονομική ύφεση που διέρχεται η Ελλάδα, ο κλάδος της οικοδομής δεν μπορεί να ελπίζει σε αναζωογόνηση. Σε μια παγωμένη οικονομία δε κατασκευάζονται νέες κτηριακές ή βιομηχανικές υποδομές, τα δε κρατικά ελλείμματα και τα άδεια κρατικά ταμεία στοχεύουν κυρίως στην εξασφάλιση των κρίσιμων τομέων για την επιβίωση των πολιτών (υγεία, συντάξεις, μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων, εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους).

Αλλά πως φτάσαμε ως εδώ; Περιέργως ακούμε πολλές φορές το μεγάλο ζήτημα της διαφθοράς στο δημόσιο αλλά ελάχιστα το μείζον ζήτημα της έλλειψης αξιών στην ελληνική κοινωνία. Η χώρα βρίσκεται εδώ και χρόνια σε μια κοινωνική, πολιτισμική, δημιουργική και αξιακή παρακμή. Είναι τυχαίο ότι πριν λίγα χρόνια σε μια έρευνα που έγινε σε έφηβους για το επάγγελμα που θα ήθελαν να ακολουθήσουν όταν θα τέλειωναν το σχολείο, ήταν μακράν ως δημοφιλέστερα, το επάγγελμα του μπάρμαν για τα αγόρια και του μοντέλου για τα κορίτσια;!

Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι κάκιστες, και η εγκληματικότητα αυξάνεται με ρυθμούς απίθανους, καθώς αποδομείται μέρα με τη μέρα η κοινωνικότητα των κατοίκων της χώρας. Ο αμοραλισμός που κυριαρχεί, όχι απαραίτητα με την έννοια της επιθετικής ανηθικότητας αλλά με αυτήν της απουσίας κοινωνικών, περιβαλλοντικών, πολιτισμικών και αισθητικών κυρίως αξιών αποσαθρώνει κάθε δυνατότητα ενός νέου οράματος (πολιτικο-κοινωνικού) που θα δώσει και μία ώθηση στην οικονομική άνθηση.

Κάθε μεγάλος πολιτικός ήταν ένας μεγάλος οραματιστής και γι’ αυτό κατάφερνε να λειτουργήσει ριζοσπαστικά προκειμένου να δημιουργήσει ένα διαφορετικό μέλλον. Κανένας μεγάλος πολιτικός δεν άρθρωσε ξύλινη γλώσσα γιατί καμία ευαισθησία και αγωνία δεν μπορεί να εκφρασθεί μέσα από αυτήν. Ούτε κανένας διαχειριστής – μάνατζερ καταστάσεων μπόρεσε να ανοίξει νέους δρόμους. Όπως λέει και ο Covey: «ένας καλός μάνατζερ μπορεί να στερεώνει ακόμη καλύτερα τα παγκάκια στο κατάστρωμα του Τιτανικού, αλλά δεν είναι αυτός που θα τον σώσει από το παγόβουνο»1. Το θέμα λοιπόν δεν είναι να κάνουμε κάτι σωστά αλλά να κάνουμε το σωστό.

Βέβαια τίθεται και το ερώτημα της εύρεσης και του μεγάλου οραματιστή σε μια κοινωνία που παρακμάζει. [ Όπως αναφέρει και ο καθηγητής κύριος Τάσιος: «αν ρίξεις μια απόχη σε μια δεξαμενή με 200.000 γαρίδες και 10 μαρίδες είναι πιθανότερο να πιάσεις μόνο γαρίδες»]

Η έλλειψη οράματος για τη χώρα είναι αποτέλεσμα του αξιακού τέλματός της και ευτυχώς η κρίση αυτή ίσως μας βοηθήσει όλους, να μεστώσουμε σ’ αυτό τον τομέα.

Τί ανάπτυξη θέλουμε; Τί πολιτισμό θέλουμε; Τί υγεία θέλουμε: πρόληψης (για παράδειγμα) ή περίθαλψης; Τί πόλη θέλουμε (για να έρθουμε πλησιέστερα και στο αντικείμενό της); Μία πόλη με ταυτότητα που προάγει την ανθρώπινη επικοινωνία και δημιουργικότητα ή μία πόλη που αποδομεί της κοινωνικές και διαπροσωπικές ανθρώπινες σχέσεις; Μία πόλη που αποκλείει τη φύση ή που τη σέβεται και την υπηρετεί; Μία πόλη με πολίτες ή ένα άστυ με κατοίκους; Τί κτήριο θέλουμε; Τί εκπαίδευση επιζητούμε; Τί πολιτισμό θέλουμε; Οι συναυλίες του α’ ή β’ τραγουδιστή είναι πολιτισμός; Τί τουρισμό θέλουμε; Τέτοιον που θα καλύπτει ψεύτικες αγάπες και χάρτινα φεγγαράκια στο Αιγαίο για ερωτευμένους κινέζους; [αναφέρομαι φυσικά, στην πρόσφατη αναφορά του νυν υπουργού Πολιτισμού για την ανάπτυξη του τουρισμού στη χώρα μας].

Η πνευματική φτώχεια οδηγεί στη απουσία έμπνευσης ασφαλώς, και εδώ εντοπίζεται το περιεχόμενο της προσπάθειας που πρέπει να καταβάλουμε: στον κόσμο των νέων ιδεών, του δημιουργικού και ανοιχτού διαλόγου, «του νέου διαφωτισμού» 2 που θα μας λυτρώσει από τη μηχανική καθημερινότητα και τη θλιβερή κατάσταση στην οποία έχουμε βρεθεί.

Όσο παραμελείται αυτή η συστημική διάσταση του προβλήματος τόσο θα βαθαίνει η κρίση και θα απομακρύνεται η δυνατότητα ενός καλύτερου μέλλοντος.

Το δεύτερο και σημαντικό (όχι ίσως όσο το αξιακό) πρόβλημα είναι αυτό της έλλειψης σχεδιασμού και υλοποίησης με βάση αυτόν. Αναφέρομαι κυρίως στην έλλειψη ή στην πλημμελή εφαρμογή προδιαγραφών ποιότητας, σε μια κουλτούρα της προχειρότητας και της δίχως μόχθο σχεδίασης και λειτουργίας.

Το φαινόμενο επιτείνεται από την έλλειψη τεχνικής και επαγγελματικής κατάρτισης που με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί σε μείωση της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων.
Πράγματι ο μέσος έλληνας εργάζεται περισσότερες ώρες από το μέσο ευρωπαίο πολίτη αλλά είναι τελευταίος σε παραγωγικότητα. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Η επαγγελματική τεχνική κατάρτιση και εκπαίδευση είναι τόσο παραμελημένη που θυμίζει περισσότερο μια εκπαιδευτική χωματερή όσων αποτυγχάνουν στο Γενικό Λύκειο παρά ένα σοβαρό (κρισιμότατο για την οικονομία) εκπαιδευτικό τομέα.

Το τρίτο σημαντικό πρόβλημα είναι η εποπτεία της αγοράς. Αν αυτή δεν τεθεί σε λειτουργία άμεσα για την αυστηρή τήρηση των κανόνων ποιότητας στην παραγωγή αλλά και την εφαρμογή, η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών θα συνεχίζει να βυθίζεται .

Β) Τα ιδιαίτερα διαρθρωτικά και μη προβλήματα του κλάδου της οικοδομής.
Η οικοδομή γνώρισε ένα σημαντικό ρυθμό ανάπτυξης τα τελευταία χρόνια. Ο ρυθμός αυτός ενισχύθηκε από τα χαμηλότοκα στεγαστικά δάνεια των τραπεζών τα οποία επέτρεψαν σε πολλούς να τα δουν, πέρα από μια δυνατότητα απόκτησης του δικού τους σπιτιού, και ως μια επενδυτική ευκαιρία για την ανέγερση διαμερισμάτων προς πώληση. Το φαινόμενο εντάθηκε από δύο ακόμη παραμέτρους: των ξένων μεταναστών που ήθελαν να νοικιάσουν ή να αγοράσουν σε κεντρικές «υποβαθμισμένες συνοικίες των μεγαλουπόλεων» και των ελλήνων που ευχαρίστως θα τα νοίκιαζαν ή θα τα πουλούσαν για μια κατοικία στα πιο ελκυστικά προάστια και ασφαλώς τα ολυμπιακά έργα που έδωσαν μεγάλη ώθηση στις τεχνικές εταιρείες κυρίως.

Μεγάλος αριθμός εργαζομένων και επιχειρήσεων κινήθηκαν προς τον κλάδο της οικοδομής για να καλύψουν τη ζήτηση. Σήμερα όμως είναι φανερό ότι ο κλάδος μπορεί να επιβιώσει μόνο μέσα από την ανακαίνιση και την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων. Σε καμία περίπτωση όμως δεν πρόκειται να συντηρήσει όλον αυτόν τον τεχνικό κόσμο (επιχειρήσεις και εργαζομένους, μηχανικούς και αρχιτέκτονες ή τεχνίτες και ανειδίκευτο προσωπικό).

Η προσαρμογή των επιχειρήσεων δεν είναι εύκολη στα νέα δεδομένα καθώς παραδοσιακά επαγγέλματα όπως αυτό του μπετατζή θα γνωρίσουν σημαντική μείωση.

Η έλλειψη μάλιστα τεχνικής κατάρτισης των επαγγελματιών τεχνιτών του κλάδου και η έλλειψη εξωστρέφειας των ελληνικών τεχνικών επιχειρήσεων δεν επιτρέπουν να λειτουργήσουν ανταγωνιστικά και να διεκδικήσουν τεχνικά έργα σε άλλες χώρες. Εκεί οι χώρες με υψηλή τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση (όπως η Γερμανία) θα συνεχίσουν να κυριαρχούν.

Γ) Προτάσεις για την αναζωογόνηση του κλάδου;
Επειδή κανένα πρόσκαιρο και ευκαιριακό μέτρο δε μπορεί να αναζωογονήσει παρά μόνο να αναβάλει για λίγους μήνες μια κρίση, θεωρούμε πως η οποιαδήποτε προσπάθεια που πρέπει να καταβληθεί τόσο από τους επαγγελματικούς συλλογικούς φορείς του κλάδου όσο και από την κυβέρνηση πρέπει να είναι σε μια κατεύθυνση άρσης των διαρθρωτικών προβλημάτων και της δημιουργίας πεδίων επενδυτικών ευκαιριών.

1) Δεν μπορούμε να τα περιμένουμε όλα από το κράτος. Η σωτηρία των επιχειρήσεών μας βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στα χέρια μας. Η διαρκής εκπαίδευση του προσωπικού και η εστίαση στην ποιότητα και την καινοτομία μπορεί να λειτουργήσει αναπτυξιακά ακόμη και εν μέσω οικονομικής κρίσης. Αυτή τη στιγμή οι επιχειρήσεις πρέπει να επιδείξουν εξωστρέφεια. Όταν οι ανταγωνιστές σου συρρικνώνονται από την ανασφάλεια, αποτελεί μοναδική ευκαιρία για την επιχείρησή σου να γίνει ηγέτιδα στον κλάδο με θαρραλέες εξωστρεφείς πρακτικές.

2) Ανάπλαση των πόλεών μας (των κατεστραμμένων πόλεών μας), κάτω από ένα συνθετικό και συγκεκριμένο σχέδιο, που θα εξασφαλίζει και θα δυναμώνει την ιδιαίτερη ταυτότητά τους πολιτισμικά, περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά. Εδώ η ενεργειακή ταυτοποίηση των κτηρίων και ο ΚΕΝΑΚ (Κανονισμός Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίων) μπορεί να παίξει καταλυτικό ρόλο καθώς η ευκαιρία που προσφέρει η ενεργειακή αναβάθμιση των κτηρίων, είναι μοναδική για να βελτιώσουμε και να μεταμορφώσουμε αυτό που καταστρέψαμε, με τρόπο μάλιστα που θα κινήσει την οικονομία. Στον τομέα αυτό τόσο τα Πολυτεχνεία και το ΤΕΕ όσο και οι σχετικές ΜΚΟ μπορούν να παίξουν σημαντικό επιβοηθητικό αλλά και σχεδιαστικό ρόλο.

3) Η υιοθέτηση ταυτότητας της στατικής επάρκειας του κτηρίου και η υιοθέτηση στατικών επιθεωρήσεων. Προσοχή ένα τέτοιο μέτρο θα πρέπει να έχει ένα εξαιρετικά χαμηλό κόστος καθώς επίσης και να μην οδηγεί σε υποχρεωτικές επεμβάσεις (παρά μόνο εκεί που έχουμε υψηλό αριθμό συγκέντρωσης ατόμων). Ένα τέτοιο μέτρο είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει σε σημαντικές επισκευαστικές και ανακαινιστικές εργασίες πάρα πολλών ακινήτων και ταυτόχρονα θα συμβάλει στην ενίσχυσήτους. Σήμερα αρκετοί ιδιοκτήτες δε γνωρίζουν την αντοχή τους σε μια νέα σεισμική καταπόνηση.

4) Πρέπει να δοθούν φορολογικά κίνητρα (όχι απαραίτητα επιδοτήσεις) για την ενεργειακή αναβάθμιση των κτηρίων σε συνδυασμό με επιδότηση επιτοκίου μακράς λήξης δάνεια χαμηλού επιτοκίου. Ένα απλό παράδειγμα για την επιδότηση επιτοκίου για επεμβάσεις εξοικονόμησης ενέργειας στα κτήρια:
Αν η Πολιτεία επιδοτούσε με 160 εκατομμύρια Ευρώ 4% τραπεζικού επιτοκίου για τέσσερα χρόνια, τότε με ενεργειακές επεμβάσεις συνολικής αξίας ενός δισεκατομμυρίου Ευρώ τουλάχιστον 50.000 ιδιόκτητα κτήρια θα μπορούσαν να μειώσουν στο μισό τις ενεργειακές τους απώλειες. Αυτό θα σήμαινε για τους ιδιοκτήτες μια απόσβεση σχεδόν του συνόλου του ποσού που δανείστηκαν μέσα σε 5 έτη (δηλαδή ένα μόλις έτος μετά από τη λήξη του χρόνου επιδότησης του επιτοκίου). Με τον τρόπο αυτό οι ιδιοκτήτες θα έχουν κέρδος από την εξοικονόμηση ενέργειας , χωρίς να τους κοστίσει σχεδόν τίποτα, οι τράπεζες έχουν εξασφαλισμένη κερδοφορία και χωρίς επισφάλεια, αφού θα πληρώσει το κράτος, ο κατασκευαστικός τομέας της οικοδομής αναζωογονείται και το κράτος κερδίζει όχι μόνο από το ΦΠΑ (τουλάχιστον 20 εκατομμύρια επιπλέον από αυτά που διέθεσε) αλλά και από την υπόλοιπη αγορά από τη ρευστότητα που θα την τονώσει.
Θέλετε και επιπλέον οφέλη από μια τέτοια πρακτική; Η αισθητική ανάπλαση των κτηρίων και της πόλης. Το όφελος στον ιδιώτη από την αύξηση της αξίας του ακινήτου. Η μείωση του φαινομένου της θερμικής αστικής νησίδας. Τη συντήρηση του εργατοτεχνικού προσωπικού στον κατασκευαστικό κλάδο κλπ.

5) Οι Δήμοι πρέπει να συντάξουν αναπτυξιακά σχέδια δράσης στα οποία θα κινηθούν για την επόμενη πενταετία. Το ίδιο είναι αναγκαίο να πράξει και η κυβέρνηση προκειμένου να δημιουργήσουν ένα πεδίο επενδυτικών ευκαιριών.

6) Ολοκλήρωση των προσωρινών τεχνικών προδιαγραφών (ΠΕΤΕΠ) και μετατροπή τους σε εθνικές προδιαγραφές. Εδώ βρίσκεται και το κλειδί για το επόμενο βήμα που είναι η επαγγελματική εκπαίδευση και τεχνική κατάρτιση.

7) Ολοκλήρωση των επαγγελματικών περιγραμμάτων από το ΕΚΕΠΙΣ και άμεση έναρξη επαγγελματικής εκπαίδευσης και τεχνικής κατάρτισης για επαγγέλματα της οικοδομής και όχι μόνο.

Λειτουργία μηχανισμού εποπτείας της αγοράς. Ήδη η Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας διαθέτει έκθεση -οδηγό με περιγραφή του μηχανισμού εποπτείας και πρέπει άμεσα να ενεργήσει για την υλοποίησή του. Θα οδηγήσει σε εξορθολογισμό της αγοράς και μείωση του αθέμιτου ανταγωνισμού.

9) Άμεση έναρξη των ενεργειακών επιθεωρήσεων των κτηρίων και εφαρμογή της σχετικής ευρωπαϊκής οδηγίας.

10) Αναβάθμιση των επαγγελματικών συλλογικών φορέων ως προς το επιστημονικό τους έργο και συνεργασία με τους υπόλοιπους συλλογικούς φορείς για ενιαία δράση σε καίρια ζητήματα του κλάδου και όχι μόνο.

Εδώ θεωρώ πως εστιάζεται και το βάρος της ευθύνης που πρέπει όλοι οι επαγγελματικοί συλλογικοί φορείς της χώρας να επιδείξουν. Αν δεν μπορέσουν να υπερβούν τη στενή συντεχνιακή προσέγγιση μέσα από συνεργασίες και κυρίως μέσα από στοχαστικό μόχθο και προτάσεις που θα είναι ρεαλιστικές και όχι απλά αιτήματα (που πολλά από αυτά μοιάζουν να μην έχουν αίσθηση της οικονομικής κατάστασης της χώρας) δε θα μπορέσουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και του ρόλου τους.

Έτσι οι κλαδικές πολιτικές είναι αυτές που θα πρέπει να στηρίξουν όχι μόνο τους επιμέρους κλάδους αλλά και την πολιτεία στην εφαρμογή ενός προγράμματος ανάκαμψης της οικονομίας χωρίς εντάσεις και κοινωνικές εκρήξεις.

Προτείνουμε λοιπόν τη συνεργασία των μεγάλων επαγγελματικών φορέων όπως της ΓΣΕΕ, του ΣΕΒ, του ΤΕΕ, της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών, των Ιδιοκτητών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, της ΑΔΕΔΥ και της ΕΣΥΕΑ για βαθύ προβληματισμό και σχεδιασμό ενός πλαισίου δράσης εξόδου από την οικονομική αλλά και κοινωνικοπολιτιστική κρίση. Αυτό δε μπορεί να γίνει στα πλαίσια μιας ημερίδας αλλά στα πλαίσια μιας μόνιμης συντονιστικής ομάδας.

11) Ενημέρωση – εκπαίδευση του κόσμου γύρω από τα ζητήματα της ποιότητας αλλά και των τεχνικών προδιαγραφών σε παραγωγή και υπηρεσίες κλπ. Η πρόταση αυτή (που αποτελεί πρόταση του κυρίου Βουδικλάρη Θ. Πρόεδρου του ΙΟΚ) είναι σημαντική για την αναβάθμιση της καταναλωτικής ζήτησης και την αναβάθμιση της ποιότητας των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας . Που σημαίνει δηλαδή αύξηση της ανταγωνιστικότητας (αλλά και του τζίρου) των επιχειρήσεων σε υπηρεσίες και προϊόντα παράλληλα με μείωση του κόστους (σε χρονικό ορίζοντα) για τον καταναλωτή (ιδιώτη ή κράτος).
Η εκπαίδευση αυτή πρέπει να γίνει μέσα από ραδιοτηλεοπτικές ενημερωτικές εκπομπές ή φυλλάδια ή μέσω των Επαγγελματικών Συλλογικών Φορέων.

12) Οι επιχειρήσεις του κλάδου θα πρέπει να δώσουν βάρος στην εξωστρέφεια – εξαγωγές -σε γειτονικές ή κοντινές χώρες. Ο συντονισμός αυτού του έργου πρέπει να γίνει από το ΥΠΕΞ και τους εμπορικούς ακολούθους των πρεσβειών μας καθώς και την αναβάθμιση του ΟΠΕ (Οργανισμό Προώθησης Εξαγωγών) για μια σε βάθος μεταφορά πληροφοριών για τις εξαγωγικές ευκαιρίες που παρουσιάζονται. Ήδη μια τέτοια πρωτοβουλία έχει ξεκινήσει από το ΤΕΕ (Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος) μετά από πρόταση του Πανελληνίου Συνδέσμου Εταιρειών Μόνωσης και μένει να πάρει ένα πιο στρατηγικό και αποτελεσματικό προφίλ μέσα από ενδελεχή και διαρκή ροή πληροφοριών.

13) Το πρόγραμμα «Εξοικονομώ» που αφορά τα δημόσια κτήρια και τις ενεργειακές επεμβάσεις σε αυτά, δεν πρέπει να καθυστερήσει άλλο. Χρόνος δεν πρέπει να σπαταλιέται, και αδράνειες σε μια τέτοια περίοδο είναι αδικαιολόγητες.

14) Οποιαδήποτε ενέργεια που μπορεί να ρίξει χρήμα στην αγορά ΕΣΠΑ, ΣΔΥΤ, κλπ χρειάζεται επίσης να επισπευσθεί. Εδώ βέβαια τίθεται και το μεγάλο πρόβλημα της αναποτελεσματικότητας της Δημόσιας Διοίκησης σε επίπεδο Κεντρικής Κυβέρνησης όσο και Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ακόμη περισσότερο). Εδώ όμως μπορούν μέσα από συντονισμένες δράσεις και πιέσεις οι Συλλογικοί Επαγγελματικοί Φορείς να συνδράμουν στην επίσπευση των απαραίτητων ενεργειών.

15) Η διαφθορά στις πολεοδομίες (και ασφαλώς σε όλο το δημόσιο τομέα) πρέπει να χτυπηθεί ανελέητα. Κάτι για το οποίο τόσο το ΤΕΕ, όσο και οι υπόλοιποι επαγγελματικοί συλλογικοί φορείς, φέρουμε σοβαρή ευθύνη για την ανοχή και συντήρηση του φαινομένου.

Η διαφθορά είναι υπεύθυνη για τη μείωση των εισοδημάτων κατά 30% σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα. Μπορεί ο καθένας να φαντασθεί πως θα αντιδρούσε αν μέσα στην επιχείρησή του ή το σπίτι του διαπίστωνε μια αιμορραγία της τάξης του 30%! Κάθε Επαγγελματικό Φορέας είναι αναγκαίο να συμβάλει ώστε να δοθεί ένα τέλος του φαινομένου στον κλάδο του.

16) « Όσος πλούτος παράχθηκε καταστρέφοντας το περιβάλλον τόσος μπορεί να παραχθεί για την ανάταξή του.»3

17) Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο ανάπλασης των ελληνικών πόλεων αλλά και της γειτονιάς, πάνω σε αξιακούς στόχους: πχ πολιτισμικούς, για ορθότερες ανθρώπινες σχέσεις, επιστημονική ανάπτυξη, έρευνα, τεχνολογία και καινοτομία, για δια βίου μάθηση, κλπ κλπ.

18) Τέλος κρίνεται αναγκαία η έναρξη ενός δημόσιου διαλόγου για τα σημαντικά διαρθρωτικά προβλήματα της χώρας και του τρόπου με τον οποίο θα πρέπει αυτά να επιλυθούν. Οι σημερινές συνθήκες επιβάλουν να στοχασθούμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να θυσιάσουμε το συλλογικό στο συντεχνιακό και το μέλλον στην αδράνεια και την αδιαφορία. Δε μπορούμε να συνεχίσουμε να κλείνουμε τα μάτια στο ολοφάνερα λάθος και να μην ενεργούμε για να φέρουμε το καλύτερο. Και εδώ αυτονόητα δεν υπάρχουν. Όταν η κρίση μας υπερβαίνει πρέπει να υπερβούμε τους εαυτούς μας.

Αναφορές:
1. S. Covey: «Οι επτά συνήθειες των εξαιρετικά αποτελεσματικών ανθρώπων»
2. Γιάννης Ζήσης: «Πράσινη καμπή τόμος Α’»
3.Γ. Ζήσης: «Πράσινο Επιχειρείν»

19 Απριλίου 2010

Γιώργος Μαυρουλέας, Πολιτικός Επιστήμονας,
Πρόεδρος Π.Σ.Ε.Μ. και μέλος της ΜΚΟ Σόλων
gmavrouleas@solon.org.gr

Aντικειμενικές αξίες δύο ταχυτήτων σχεδιάζει το υπουργείο Oικονομικών αφού άλλες τιμές θα ισχύουν για τον υπολογισμό των φόρων στις μεταβιβάσεις ακινήτων και άλλες τιμές θα εφαρμόζονται για την επιβολή του Φόρου Mεγάλης Aκίνητης Περιουσίας. Eίκοσι οκτώ χρόνια μετά την πρώτη εφαρμογή του συστήματος αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας των ακινήτων το υπουργείο Oικονομικών, εξετάζει πρόταση για αντικατάσταση των αντικειμενικών τιμών με ένα άλλο σύστημα. Tο νέο σύστημα θα στηρίζεται στις εμπορικές τιμές των ακινήτων, σενάριο που αν υιοθετηθεί θα εκτοξεύσει στα ύψη τους φόρους στις μεταβιβάσεις, κληρονομιές και γονικές παροχές που θα πληρώνουν στην Eφορία οι φορολογούμενοι.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η πρόταση-σοκ για την αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος προβλέπει:

1. Tην αντικατάσταση του συστήματος των αντικειμενικών τιμών με τη δημιουργία μιας «Tράπεζας Tρεχουσών Tιμών» που θα ενημερώνεται σχεδόν καθημερινά με στοιχεία για την πορεία και την εξέλιξη των εμπορικών τιμών των ακινήτων σε όλη τη χώρα. Oι τιμές αυτές, που θα λαμβάνονται υπόψη για τη φορολογία των ακινήτων, θα αναρτώνται διαρκώς στο διαδίκτυο και θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν απ’ όλους τους ενδιαφερόμενους (εφορία, συμβολαιογράφους, πολίτες) για τον υπολογισμό των φορολογικών επιβαρύνσεων.

Eτσι, οι τιμές με βάση τις οποίες η Eφορία θα προσδιορίζει τις φορολογητέες αξίες των ακινήτων δεν θα αναπροσαρμόζονται μαζικά με απόφαση του υπουργού Oικονομικών, ανά δύο ή τρία έτη, όπως γίνεται τώρα με τις αντικειμενικές αξίες, αλλά πιο συχνά, ακόμη και κάθε μήνα, τρίμηνο ή εξάμηνο, ανάλογα με τις μεταβολές των τιμών της αγοράς.

2. Oι τιμές αυτές θα λαμβάνονται υπόψη:

* Στις μεταβιβάσεις, κληρονομιές και γονικές παροχές.
* Για τον υπολογισμό της αξίας ανέγερσης οικοδομών.
* Για τον καθορισμό του ποσού της δαπάνης που πρέπει να δικαιολογήσει στην Eφορία ο αγοραστής ακινήτου σύμφωνα με το «πόθεν έσχες».
* Για τον καθορισμό του ύψους των αποζημιώσεων που θα καταβάλλονται στους ιδιοκτήτες σε περιπτώσεις απαλλοτριώσεων.

3. Kάθε φορά που οι τιμές στην αγορά θα μεταβάλλονται, η «Tράπεζα Tρεχουσών Tιμών» θα ενημερώνεται άμεσα με τα στοιχεία για τις νέες τιμές.

Mε το προτεινόμενο σύστημα, η Eφορία για να προσδιορίζει τη φορολογητέα αξία των ακινήτων και να επιβάλλει τους φόρους μεταβίβασης δεν θα λαμβάνει υπόψη τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων οι οποίες υπολείπονται σημαντικά σε σχέση με τις τιμές της αγοράς αλλά κάποιες άλλες, υψηλότερες των αντικειμενικών. Oι τιμές, αυτές θα «ανανεώνονται» συνεχώς, δηλαδή θα ακολουθούν τις συνθήκες που επικρατούν στην αγορά των ακινήτων και ουσιαστικά θα προσεγγίζουν ή ακόμη και θα φθάνουν τις τρέχουσες τιμές της αγοράς.

Στόχοι του νέου συστήματος που προτείνεται είναι:

1. Να περιοριστεί η φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή στις αγοραπωλησίες ακινήτων και αντιμετωπισθούν περιπτώσεις ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Eπειδή στα συμβόλαια δηλώνονται οι αντικειμενικές αξίες και όχι οι πραγματικές τιμές των μεταβιβαζόμενων ακινήτων, που είναι πολύ υψηλότερες από τις αντικειμενικές, αυτό έχει ως αποτέλεσμα: Oι αγοραστές των ακινήτων να γλιτώνουν από την καταβολή σημαντικά μεγάλων ποσών φόρου μεταβίβασης. Tαυτόχρονα στο πλαίσιο εφαρμογής του «πόθεν έσχες», οι αγοραστές καλούνται να δικαιολογήσουν στην Eφορία την προέλευση μικρότερων ποσών από αυτά που κατέβαλαν.

2. Να μειωθεί σημαντικά η φοροδιαφυγή στον κλάδο της οικοδομής. Tο σημερινό σύστημα αντικειμενικού προσδιορισμού του κόστους ανέγερσης οικοδομών υποχρεώνει τις Eφορίες να χρησιμοποιούν πάρα πολύ χαμηλές αντικειμενικές τιμές εκκίνησης ανά τετραγωνικό μέτρο ίδιες για όλη την Eλλάδα. Aυτό έχει ως αποτέλεσμα τα ελάχιστα όρια εισοδήματος που οφείλουν να δηλώνουν οι επαγγελματίες του κλάδου της οικοδομής, επειδή προσδιορίζονται με βάση τις πολύ χαμηλές αυτές τιμές, να είναι κι αυτά πολύ χαμηλά και να αφήνουν μεγάλα περιθώρια φοροαποφυγής. Παράλληλα το δημόσιο χάνει κάθε χρόνο τεράστια ποσά από τον ΦΠA των τιμολογίων που αποφεύγουν να εκδώσουν οι επιτηδευματίες.

ΦΜΑΠ
ΜΕ ΤΟ ΙΣΧΥΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ
Aπό το νέο σύστημα θα εξαιρείται η φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Για την επιβολή του Φόρου Mεγάλης Aκίνητης Περιουσίας, οι Eφορίες θα εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το ισχύον σήμερα σύστημα των αντικειμενικών αξιών, δηλαδή των τιμών ζώνης για τα εντός σχεδίου, των τιμών εκκίνησης και των αρχικών αξιών γης για τα εκτός σχεδίου. Aυτό θα γίνει για να μην υπάρξει υπέρμετρη φορολογική επιβάρυνση στους ιδιοκτήτες ακινήτων.

Mαρία Bουργάνα

www.imerisia.gr

Ξενοφών Κ. Παπαϊωάννου
Χημικός – Δ/νση Πιστοποίησης ΕΛΟΤ

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες επιχειρήσεις παραγωγής σκυροδέματος άρχισαν να εφαρμόζουν συστήματα διαχείρισης της ποιότητας, προκειμένου να εξασφαλίσουν καλύτερη διαχείριση της επιχείρησής τους.
Η εφαρμογή των συστημάτων αυτών αποτελούν ουσιαστικά πολύ χρήσιμα εργαλεία, προκειμένου η επιχείρηση να προσδοκά στα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα, σε σχέση με τους στόχους της.
Τα συστήματα διαχείρισης της ποιότητας αποτελούν ένα πλαίσιο, το οποίο καθοδηγεί και βοηθά την επιχείρηση να προσδιορίσει κατά το δυνατόν καλύτερο τρόπο λειτουργίας, ώστε να ανταποκριθεί με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο, στις απαιτήσεις των πελατών της, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη τις απαιτήσεις της νομοθεσίας.
Η δομή και οι απαιτήσεις για την εφαρμογή του συστήματος διαχείρισης της ποιότητας καθορίζονται στο πρότυπο «ΕΛΟΤ ΕΝ ISO 9000:2000″, το γνωστό ευρύτερα ως «σύστημα ISO». To πρότυπο αυτό έχει εκδοθεί από τον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO – International Organization for Standardiatzation) και έχει υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN) και συνεπώς από τον ΕΛΟΤ.
To πρότυπο ELOT EN ISO 9001:2000, είναι η τρίτη έκδοσή του.
Η πρώτη έκδοση έγινε στα 1987, με τρία πρότυπα, γνωστά ως ISO 9001-87, ISO 9002-87 & ISO 9003-87. Η δομή και των 3 προτύπων ήταν παρόμοια με μόνη διαφορά στον αριθμό των απαιτήσεων, ανάλογα με τη δραστηριότητα των επιχειρήσεων που επρόκειτο να το εφαρμόσουν.
Στα 1994 έγινε η πρώτη αναθεώρηση, με ορισμένες βελτιώσεις, κυρίως ποσοτικού χαρακτήρα, διατηρώντας τη βασική δομή.
Σήμερα έχουμε σε εφαρμογή τη δεύτερη αναθεώρηση του προτύπου. Με την αναθεώρηση αυτή έγιναν 2 βασικές αλλαγές. Πρώτα απ’ όλα ενοποιούνται τα 3 πρότυπα σε ένα. Οι απαιτήσεις για όλες τις επιχειρήσεις περιέχονται πλέον στο ΕΛΟΤ ΕΝ ISO 9001:2000, ανεξάρτητα από τις δραστηριότητές της.
Δεύτερο και σημαντικότερο στοιχείο, το οποίο το διακρίνει από τις προηγούμενες εκδόσεις, είναι η απαίτηση για τη συνεχή βελτίωση της απόδοσής του.
Με την εφαρμογή της νέας έκδοσης του προτύπου αναπτύσσεται ένα νέο, σύγχρονο και αποτελεσματικό μοντέλο διαχείρισης της ποιότητας, το οποίο στηρίζεται στις παρακάτω αρχές:
• Θέτει ως κέντρο αναφοράς της στρατηγικής της εταιρείας τον πελάτη. Το σύστημα δομείται πλέον με κύριο στόχο την ικανοποίηση των αναγκών του πελάτη.
• Εμπλέκει ουσιαστικά και καθοριστικά τη Διοίκηση της Επιχείρησης. Η Διοίκηση καθορίζει τους στόχους και χαράζει τη στρατηγική για την επίτευξή τους.
• Δίνει έμφαση στο ανθρώπινο δυναμικό της επιχείρησης, το οποίο καλείται ουσιαστικά να υλοποιήσει τις αποφάσεις της Διοίκησης.
• Καθορίζει ως βασικό λειτουργικό στοιχείο της επιχείρησης τη Διεργασία. Σύμφωνα με το Σύστημα διαχείρισης, Διεργασία είναι ένα σύνολο δραστηριοτήτων, οι οποίες έχουν συνάφεια μεταξύ τους και εισερχόμενα στοιχεία (π.χ. α΄ ύλες) μετατρέπονται σε εξερχόμενα προϊόντα (π.χ. τελικό προϊόν).
Η δομή και το περιεχόμενο κάθε διεργασίας είναι αντικείμενο ευθύνης αποκλειστικά της επιχείρησης. Με τον τρόπο αυτό, 2 επιχειρήσεις παραγωγής Σκυροδέματος, είναι δυνατόν να έχουν προσδιορίσει διαφορετικές διεργασίες.
• Θέτει ως απαίτηση τη διαρκή βελτίωση. Απαιτεί, δηλαδή, να θέτονται και να επιτυγχάνονται στόχοι, οι οποίοι αποδεικνύουν ότι έχει υπάρξει βελτίωση στην εφαρμογή του συστήματος στην επιχείρηση. Οι στόχοι αυτοί προσδιορίζονται αποκλειστικά από κάθε επιχείρηση.
• Ζητά τη λήψη των αποφάσεων (στρατηγικής, στόχων κ.λπ.), να λαμβάνονται με βάση συγκεκριμένα, πραγματικά δεδομένα. Θέτει, δηλαδή, ως απαίτηση, το σωστό σχεδιασμό του συστήματος, έτσι ώστε να καταγράφονται, να αναλύονται και να αξιολογούνται πραγματικά δεδομένα που προκύπτουν από τις επιμέρους δραστηριότητες.
• Προϋποθέτει ότι για την αποτελεσματική εφαρμογή του συστήματος διαχείρισης, είναι απαραίτητη η ανάπτυξη ουσιαστικής και ξεκάθαρης (όσον αφορά τις απαιτήσεις) σχέσης της επιχείρησης με τους προμηθευτές της, τόσο των α΄ υλών και υλικών, όσο και των υπηρεσιών.
Με βάση τις αρχές που αναπτύχθηκαν παραπάνω, καθώς και όσο αναφέρονται στο πρότυπο, η επιχείρηση που θέλει να εφαρμόσει το σύστημα διαχείρισης, θα πρέπει να καλύψει τις παρακάτω, τουλάχιστον, βασικές απαιτήσεις:
• Να έχει πια συγκεκριμένη οργανωτική δομή και να έχει καθορίσει σαφώς τις αρμοδιότητες, στις θέσεις εργασίας.
• Να προσδιορίσει τις διεργασίες. Δηλαδή να καθορίσει τις διεργασίες καθώς την αλληλεπίδραση μεταξύ τους.
• Να υπάρχει ενεργή συμμετοχή της Ανώτατης Διοίκησης στην εφαρμογή του συστήματος.
Η διοίκηση της επιχείρησης πρέπει να καθορίζει σαφώς τους στόχους της επιχείρησης, και τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο, να αξιολογεί την απόδοση του συστήματος σε σχέση με τους στόχους που είχαν τεθεί και ενδεχομένως να αποφασίσει αλλαγές.
Επίσης θα πρέπει να ορισθεί ένα άτομο, κατά προτίμηση υψηλόβαθμο, υπεύθυνο για τη διαχείριση του συστήματος διαχείρισης και το οποίο θα έχει άμεση πρόσβαση και διοίκηση.
• Να εφαρμόζονται, τουλάχιστον οι απαιτήσεις της Νομοθεσίας. Στην περίπτωση των επιχειρήσεων παραγωγής Σκυροδέματος, θα πρέπει να υπάρχουν όλες οι απαιτούμενες άδειες λειτουργίας και να εφαρμόζεται πλήρως ο Κανονισμός λειτουργίας και να εφαρμόζεται πλήρως ο Κανονισμός Τεχνολογίας Σκυροδέματος (ΚΤΣ 10,7).
• Θα πρέπει να υπάρχει πρόνοια για την ορθολογιστική διαχείριση των πόρων. Θα πρέπει να διαθέτονται οι απαιτούμενοι πόροι για τη διαμόρφωση των κατάλληλων συνθηκών στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης, αλλά κυρίως και για την ανάπτυξη, στον καλύτερο δυνατό σταθμό, του ανθρώπινου δυναμικού.
Απαιτούνται προγράμματα εκπαίδευσης του προσωπικού όχι μόνο αυστηρά στο αντικείμενο της απασχόλησής του, αλλά ευρύτερα, όπως η ευαισθητοποίηση σε θέματα ποιότητας, περιβαλλοντικής διαχείρισης, υγείας και ασφάλειας στην εργασία κ.ά.
Η εκπαίδευση μπορεί να γίνεται είτε από έμπειρο προσωπικό της επιχείρησης ή από εξωτερικούς συνεργάτες.
• Να δίνεται έμφαση στις σχέσεις με τους πελάτες. Θα πρέπει να καθιερωθούν διαδικασίες για την αποτελεσματική συνεργασία με τους πελάτες, όπως ο σαφής προσδιορισμός των απαιτήσεών τους σε προϊόν, ο προγραμματισμός των παραδόσεων, η καταγραφή και η διαχείριση των παραπόνων, η παροχή τυχόν επιπλέον πληροφοριών, τεχνικής κυρίως φύσης.
• Η διεργασία παραγωγής και διανομής του προϊόντος θα πρέπει να είναι σωστά σχεδιασμένη, ώστε να παραδίδεται στον πελάτη ασφαλές προϊόν. Θα πρέπει να γίνονται όλοι οι προβλεπόμενοι έλεγχοι στο εργαστήριο της επιχείρησης ή σε εξωτερικό αξιόπιστο εργαστήριο. Το ίδιο ισχύει και για την ανάπτυξη των Μελετών Σύνθεσης των παραγόμενων προϊόντων.
• Οι προμήθειες των α΄ και βοηθητικών υλών που χρησιμοποιούνται θα πρέπει να γίνονται με συστηματικό τρόπο. Απαιτείται η αξιολόγηση όλων των προμηθειών, υλικών και υπηρεσιών. Παράλληλα πρέπει να γίνονται δοκιμές κατά τις παραλαβές, η συχνότητα των οποίων προκύπτει αφενός μεν από απαιτήσεις της νομοθεσίας αφετέρου από το πρόγραμμα επαλήθευσης που έχει καθιερώσει η επιχείρηση, ανάλογα με την κρισιμότητα των προμηθευόμενων προϊόντων.
Στόχος πρέπει να είναι ο έλεγχος όλων των προμηθευόμενων υλικών, ανεξάρτητα αν τα προϊόντα ελέγχονται από τρίτους φορείς, στα πλαίσια της Οδηγίας 89/106, όπως το τσιμέντο, τα πρόσμεικτα και τα αδρανή από τον Ιούνιο του 2004.
• Ο εξοπλισμός πρέπει να συντηρείται συστηματικά, ενώ τα κρίσιμα όργανα μέτρησης (π.χ. πρέσα, θερμόμετρα, υγρασιόμετρα, ζυγιστικά κ.ά.) να διακριβώνονται ώστε να ελέγχεται η ορθότητα των μετρήσεων.
• Η επιχείρηση πρέπει να τηρεί σειρά αρχείων, στα οποία να αποτυπώνει συνεχώς τα αποτελέσματα διαφόρων μετρήσεων.
Οι μετρήσεις αυτές μπορεί να είναι τα αποτελέσματα των δοκιμών που γίνονται, οι θερμοκρασίες που παρακολουθούνται και άλλες παράμετροι.
Εκτός από τις μετρήσεις που απαιτούνται από τη νομοθεσία, η επιχείρηση πρέπει να προσδιορίσει και σειρά άλλων στοιχείων, τα οποία θα καταγράφει, θα παρακολουθεί και θα αξιολογεί, προκειμένου να βγάζει τα κατάλληλα συμπεράσματα για τη βελτίωσή της. Τέτοια στοιχεία μπορεί να αφορούν την ικανοποίηση των πελατών, τη βελτιστοποίηση της παραγωγής, τη διακίνηση κ.ά.
Γενικά οι καταγραφές που γίνονται αφενός μεν προσδιορίζονται για λόγους ιχνηλασιμότητας, δηλαδή σε περίπτωση προβλήματος να υπάρχει η δυνατότητα διερεύνησης των συνθηκών, στο μεγαλύτερο δυνατό βάθος, αφετέρου για λόγους αξιολόγησης και βελτίωσης.
- Ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία που προβλέπεται στο σύστημα, είναι η διαχείριση των αρνητικών καταστάσεων που εντοπίζονται κατά τη λειτουργία της επιχείρησης. Συνήθως αποκαλούνται Μη Συμμορφώσεις ή Ευρήματα. Κάθε Μη Συμμόρφωση θα πρέπει να καταγράφεται. Μέσα από τις καταγραφές και τον εντοπισμό των αιτίων που την προκάλεσαν, προκύπτουν βελτιώσεις στη λειτουργία της επιχείρησης.
Με βάση τα παραπάνω η επιχείρηση αναπτύσσει και εφαρμόζει ένα σύστημα διαχείρισης της ποιότητας, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του προτύπου ΕΛΟΤ ΕΝ ISO 9001:2000.
Προκειμένου να είναι αποτελεσματικές η εφαρμογή του συστήματος, είναι απαραίτητη η πιστοποίησή του από έναν αξιόπιστο φορέα (διαπιστευμένο), ο οποίος επιθεωρεί, αξιολογεί το σύστημα, με βάση το πρότυπο ΕΛΟΤ ΕΝ ISO 9001:2000, με τρόπο ώστε να υπάρχει συνεχής βελτίωση στην εφαρμογή του.
Τα οφέλη της επιχείρησης από την εφαρμογή Πιστο-ποιημένου Συστήματος Διαχείρισης της Ποιότητας είναι:
• Η επιχείρηση επιβεβαιώνει την ορθότητα όσων εφαρμόζει.
• Επέρχεται βελτίωση στην αποτελεσματικότητα εφαρμογής των εργαλείων του συστήματος.
• Υπάρχει πιθανότητα βελτίωσης οικονομικών στοιχείων, μέσω της καλύτερης διαχείρισης και της αποδοτικότερης λειτουργίας.
• Γίνεται έγκαιρος εντοπισμός προβλημάτων αποτελεσματική επίλυσής τους.
• Αποτελεί εργαλείο marketing με πιθανότητα αύξησης του μερίδιου της αγοράς.
• Ικανοποίηση αναγκών των πελατών. Διαχείριση των υφισταμένων και δυνατότητα προσθήκης νέων.
• Διευκόλυνση στη συμμετοχή σε συμβάσεις-διαγωνισμούς που απαιτούνται Πιστοποιητικά Συστημάτων Ποιότητας.

ΣΗΜΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ

Ειδικότερα στον χώρο του Εργοστασιακού Σκυροδέματος, εκτός από το Σύστημα Διαχείρισης της Ποιότητας, έχει αναπτυχθεί από τον ΕΛΟΤ, Σύστημα Πιστοποίησης της Πιστότητας του Προϊόντος.
Το Σύστημα αυτό, το οποίο λειτουργεί περισσότερο από 3 χρόνια, έχει σαν βασική απαίτηση την εφαρμογή συστήματος διαχείρισης της ποιότητας και κάνει ένα βήμα παραπέρα, πιστοποιώντας την ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος.
Βασικές απαιτήσεις του συστήματος αυτού, το οποίο στηρίζεται στις απαιτήσεις του ΚΤΣ ‘97, είναι η συνεχής παρακολούθηση και αξιολόγηση του πιστοποιημένου προϊόντος, μέσω δειγματοληψιών (κάθε μήνα), με τη συνεργασία εξωτερικών, αξιόπιστων εργαστηρίων.

Οι επιχειρήσεις που συμμετέχουν έχουν προχωρήσει οι σημαντικές βελτιώσεις των υποδομών δημιουργώντας τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την αποτελεσματική εφαρμογή των απαιτήσεων.
Μέχρι σήμερα υπάρχει συμμετοχή ενός μικρού αριθμού επιχειρήσεων, σε σχέση με τις επιχειρήσεις που λειτουργούν στη χώρα μας.
Υπάρχει ένα συνεχώς αυξανόμενο ενδιαφέρον, ιδιαίτερα από επιχειρήσεις της περιφέρειας να συμμετάσχουν.
Εκτιμάται ότι το ενδιαφέρον αυτό θα γίνει πολύ πιο έντονο όταν θα κατανοηθούν πληρέστερα από τους φορείς διαχείρισης των Δημοσίων Έργων, καθώς επίσης και από τις Κατασκευαστικές Επιχειρήσεις, τα πλεονεκτήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή του συστήματος αυτού στις επιχειρήσεις.
Τέλος θα πρέπει να σημειωθεί ότι ενόψει των ριζικών αλλαγών που αναμένονται στον κλάδο του Σκυροδέματος, με την επικείμενη εφαρμογή των απαιτήσεων του Προτύπου ΕΛΟΤ ΕΝ 206-1, οι επιχειρήσεις που συμμετέχουν στο σύστημα Πιστοποίησης του Προϊόντος, βρίσκονται σε σαφώς πλεονεκτική θέση και είναι σίγουρο ότι θα ανταποκριθούν άμεσα και αποτελεσματικά, με ότι αυτό συνεπάγεται για την παρουσία τους στην Αγορά.

Μπήκε η νέα χρονιά, που σηματοδοτεί και νέα δεκαετία και την εφαρμογή νέας νομοθεσίας η οποία θα βάλει τάξη στον κλάδο των δομικών προϊόντων γενικότερα και στον κλάδο κατασκευής κουφωμάτων ειδικότερα! Το πιστεύαμε, το ευχόμασταν, προετοιμαζόμασταν και πλησιάζουμε στην ημέρα – ορόσημο της 1ης Φεβρουαρίου 2010, που με βάση την Κοινή Υπουργική Απόφαση που έχει και υπογραφεί και δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, θα ισχύσει η υποχρεωτική εναπόθεση της Σήμανσης CE στα κουφώματα!

Η Σήμανση CE βεβαιώνει ότι ο κατασκευαστής του κουφώματος έχει επαληθεύσει ότι το προϊόν του (κούφωμα) συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις οι οποίες καθορίζονται στην κοινοτική νομοθεσία. Την ευθύνη της συμμόρφωσης του προϊόντος και επομένως της σήμανσης CE έχει ο αποκλειστικά ο κατασκευαστής του κουφώματος.

Δύο είναι τα σημεία «κλειδιά» που θα αποτελέσουν την αφετηρία της «καλής» εφαρμογής αυτής της νομοθετικής ρύθμισης.

1. Το Ελληνικό Κράτος είναι αυτό που θα καθορίσει ποιες από τις ιδιότητες / απαιτήσεις που ορίζονται από το πρότυπο ως απαραίτητες, θα είναι υποχρεωτικές για την Ελλάδα, καθώς και το ελάχιστο επίπεδο αποδοχής. Αν δεν καθορισθούν υποχρεωτικές απαιτήσεις, τότε οι κατασκευαστές θα έχουν την δυνατότητα δήλωσης καμίας προσδιορισμένης επίδοσης (Non Performance Declare).
2. Δομικά προϊόντα που δεν φέρουν τη σήμανση CE δεν επιτρέπεται να διατίθενται στην αγορά μετά την παρέλευση των προθεσμιών που αναφέρονται. Οι εποπτικές υπηρεσίες της αγοράς έχουν την αρμοδιότητα να εμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων που δεν φέρουν τη σήμανση. Στα τεχνικά έργα, η χρήση δομικών προϊόντων χωρίς την ένδειξη «CE» υποδηλώνει ότι αυτά δεν είναι τα κατάλληλα και ότι δεν πληρούνται οι σχετικές δεσμεύσεις. Ειδικά στην περίπτωση που θα υπάρξουν ζημιές, η θέση του κατασκευαστή του τεχνικού έργου, αλλά και του παραγωγού του δομικού προϊόντος που φέρει τη σήμανση, είναι πολύ δυσμενής.

Τα παραπάνω είναι αυτονόητα εφόσον μπαίνουμε πλέον από την 1η Φεβρουαρίου στην εφαρμογή της νομοθεσίας αυτής. Ίσως όμως να είμαστε το μόνο κράτος στην Ε.Ε. που:

* Δεν έχουμε τα αντίστοιχα πρότυπα στην ελληνική γλώσσα, αλλά πρέπει να τα γνωρίζουμε για να τα εφαρμόζουμε.
* Δεν έχουμε απολύτως τίποτα καθορισμένο, αλλά «διαρρηγνύουμε τα ιμάτιά μας» για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων και την πράσινη ανάπτυξη.
* Δεν έχουμε εποπτικές υπηρεσίες για να ελέγξουν την εφαρμογή της νομοθεσίας, αλλά έχουμε τον φόβο τους, αν και η ένδειξη CE μπορεί να εναποτεθεί και με δήλωση «καμίας προσδιορισμένης επίδοσης».

Παρόλα αυτά, η εφαρμογή της νομοθεσίας ισχύει από την 1η Φεβρουαρίου…

Πηγή : www.alunet.gr